Όλοι – μα όλοι – διαμαρτύρονται καθημερινά για την κατάσταση στη Ζωφριά:
ουρές χιλιομέτρων, στενά–παγίδες, παιδιά που πάνε φροντιστήρια μέσα σε δρόμους χωρίς ορατότητα, λακούβες, φανάρια χαλασμένα επί επτά χρόνια, έργα χωρίς σχέδιο και τώρα κλειστές διαφυγές στην Ηρακλέους.

Και μέσα σε όλο αυτό, το πιο εξοργιστικό:
Εμείς καταγγελίες στείλαμε. Επίσημες, έγγραφες, με πρωτόκολλο.
Κι όμως, τίποτα δεν κινείται.

Και ένα καίριο ερωτηματικό:
Ο Σύλλογος Ζωφριάς πού ακριβώς βρίσκεται;
Γιατί στα τσάγια, στις εκδρομούλες και στις φιέστες είναι πάντα παρών.
Στις σοβαρές διεκδικήσεις όμως;
Σε καμία οργανωμένη διαμαρτυρία.
Σε καμία συλλογή υπογραφών των κατοίκων.
Σε καμία πίεση προς τον Δήμο για την καθημερινότητα που έχει γίνει αφόρητη.

Απόλυτη σιωπή!

Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει το «γράφουμε στο Facebook» και να ξεκινήσει το «γράφουμε επίσημα».
Μόνο έτσι αλλάζει κάτι.

Εμείς πράξαμε το καθήκον μας. Άλλοι όχι.