- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 117
Διαφορά 3,2 μονάδων στην πρόθεση ψήφου – Στο 15,7% οι αναποφάσιστοι στην ALCO, στο 11,3% στη MARC
Πόση είναι τελικά η εκλογική δύναμη της Νέας Δημοκρατίας; Δύο δημοσκοπήσεις που παρουσιάστηκαν στις 15 Οκτωβρίου καταγράφουν διαφορετικά ποσοστά για το κυβερνών κόμμα, αλλά και αποκλίσεις στην εικόνα των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων.
Η ALCO, σε έρευνα για το Flash.gr, καταγράφει τη ΝΔ στο 23,8% στην πρόθεση ψήφου επί των εγκύρων. Η MARC, σε έρευνα για τον ΑΝΤ1, δίνει στη ΝΔ 27%. Η διαφορά των 3,2 ποσοστιαίων μονάδων είναι αξιοσημείωτη, αν και οι δύο μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικά δείγματα και χρονικά διαστήματα.
Τα ποσοστά των κομμάτων
|
Κόμμα |
ALCO |
MARC |
|
Νέα Δημοκρατία |
23,8% |
27,0% |
|
ΕΛ.ΑΣ. |
13,8% |
13,8% |
|
ΠΑΣΟΚ |
11,2% |
10,5% |
|
ΚΚΕ |
7,1% |
5,9% |
|
Ελληνική Λύση |
5,6% |
6,0% |
|
Συμμαχία Ελλήνων |
4,0% |
3,8% |
|
Πλεύση Ελευθερίας |
3,5% |
4,7% |
|
Ελπίδα για τη Δημοκρατία |
3,0% |
3,9% |
|
Φωνή Λογικής |
1,5% |
3,1% |
|
ΜέΡΑ25 |
2,4% |
2,3% |
|
ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ |
1,9% |
1,5% |
|
Νίκη |
1,8% |
1,4% |
|
Δημοκράτες |
0,7% |
— |
|
Άλλο κόμμα |
4,0% |
2,6% |
|
Αναποφάσιστοι |
15,7% |
11,3% |
Πηγές: ALCO για Flash.gr και MARC για ΑΝΤ1, δημοσιεύσεις της 15ης Οκτωβρίου 2026. Η ALCO πραγματοποίησε την έρευνά της από 8 έως 13 Οκτωβρίου, με δείγμα 1.000 ατόμων. Η MARC πραγματοποίησε την έρευνά της από 12 έως 14 Οκτωβρίου, με δείγμα 1.209 ατόμων.
Οι διαφορές δεν περιορίζονται στη ΝΔ
Η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται με 23,8% στην ALCO και 27% στη MARC. Η ΕΛ.ΑΣ. καταγράφεται στο 13,8% και στις δύο μετρήσεις, ενώ το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο 11,2% και στο 10,5% αντίστοιχα.
Αξιοσημείωτες είναι και οι αποκλίσεις στα μικρότερα κόμματα. Η Φωνή Λογικής καταγράφεται στο 1,5% στην ALCO και στο 3,1% στη MARC, ενώ η Πλεύση Ελευθερίας εμφανίζεται στο 3,5% και στο 4,7% αντίστοιχα.
Οι διαφορές αυτές δεν αποδεικνύουν από μόνες τους ότι κάποια εταιρεία έχει δίκιο και κάποια άλλη άδικο. Οι μετρήσεις επηρεάζονται από τη μεθοδολογία, το δείγμα και τον χρόνο διεξαγωγής τους.
Η διαφορά στους αναποφάσιστους
Στην ALCO, οι αναποφάσιστοι φτάνουν το 15,7%, ενώ στη MARC καταγράφονται στο 11,3%. Η διαφορά των 4,4 μονάδων έχει ενδιαφέρον, καθώς οι ψηφοφόροι που δεν έχουν αποφασίσει μπορούν να επηρεάσουν τους μελλοντικούς συσχετισμούς.
Στη δημοσίευση της MARC καταγράφονται επιπλέον 2,6% για άλλο κόμμα, 0,9% για λευκό ή άκυρο και 1,3% για όσους δηλώνουν ότι δεν θα ψηφίσουν. Η ALCO αναφέρει στο γράφημά της ότι τα ποσοστά της πρόθεσης ψήφου αφορούν τα έγκυρα, ενώ εμφανίζει χωριστά λευκό 0,6% και αποχή 5,8%. Οι κατηγορίες αυτές δεν πρέπει να συγχέονται με την πρόθεση ψήφου ούτε να αθροίζονται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η βάση υπολογισμού τους.
Ποια εικόνα θα επιβεβαιωθεί στην κάλπη;
Οι δύο δημοσκοπήσεις συμφωνούν ότι η ΝΔ βρίσκεται στην πρώτη θέση και η ΕΛ.ΑΣ. στη δεύτερη. Η διαφορά αφορά το μέγεθος της εκλογικής τους δύναμης, τις επιδόσεις των μικρότερων κομμάτων και το ποσοστό των αναποφάσιστων.
Η πραγματική εκλογική εικόνα θα εξαρτηθεί από τις μετακινήσεις των ψηφοφόρων, την αποχή και τις εξελίξεις μέχρι τις εκλογές. Μέχρι τότε, οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν τις τάσεις της συγκεκριμένης περιόδου και όχι το τελικό αποτέλεσμα.
Πηγές
- Flash.gr – Δημοσκόπηση ALCO
- ANT1 – Δημοσκόπηση MARC
- ERTnews – Παρουσίαση των δύο δημοσκοπήσεων
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 174
Λίγους μήνες πριν από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, ένα σημαντικό μήνυμα έρχεται από την κοινωνία. Οι πολίτες εμφανίζονται δυσαρεστημένοι από την πορεία της χώρας και ζητούν αλλαγή. Το ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο αν θέλουν να αλλάξει η κυβέρνηση, αλλά ποιος μπορεί να δώσει πραγματική διέξοδο στα προβλήματά τους.
Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Metron Analysis, το 61% των πολιτών δηλώνει ότι θέλει πολιτική αλλαγή, ενώ το 38% προτιμά την πολιτική σταθερότητα. Παράλληλα, περίπου δύο στους τρεις εκτιμούν ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση, ενώ οι μισοί δηλώνουν ότι η οικονομική τους κατάσταση είναι χειρότερη σε σχέση με έναν χρόνο πριν.
Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η δυσαρέσκεια δεν περιορίζεται σε μια απλή διαφωνία με την κυβέρνηση. Συνδέεται με την καθημερινότητα, τους μισθούς που δεν επαρκούν, το κόστος ζωής και την αίσθηση ότι οι κόποι των πολιτών δεν μεταφράζονται σε καλύτερη ζωή.
Το πρόβλημα είναι ότι η επιθυμία για αλλαγή δεν έχει βρει ακόμη τον πολιτικό φορέα που θα την εκφράσει πειστικά. Η δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση δεν σημαίνει αυτομάτως ότι οι πολίτες εμπιστεύονται την αντιπολίτευση. Για να γίνει η κοινωνική αγανάκτηση πολιτική δύναμη, χρειάζεται μια συγκεκριμένη πρόταση για την επόμενη ημέρα.
Η ανάγκη για μια νέα εποχή, όχι απλώς μια νέα κυβέρνηση
Ίσως αυτό να είναι το μεγάλο ζητούμενο της εποχής. Μια ηγεσία που δεν θα περιοριστεί σε συνθήματα και υποσχέσεις, αλλά θα επιχειρήσει να αλλάξει ουσιαστικά την καθημερινότητα των πολιτών.
Ένας ηγέτης που θα σαρώσει το σημερινό πολιτικό σκηνικό, όχι απλώς ως ένα γνωστό όνομα, αλλά ως σύμβολο μιας διαφορετικής πολιτικής κατεύθυνσης. Με αυξήσεις στους μισθούς που θα έχουν πραγματικό αντίκρισμα στην τσέπη των εργαζομένων, με ενίσχυση των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων, με κοινωνική δικαιοσύνη και μια εξωτερική πολιτική που θα δώσει νέα πνοή στον ρόλο της Ελλάδας.
Οι πολίτες δεν έχουν ανάγκη από ακόμη μία εναλλαγή προσώπων χωρίς αλλαγή πολιτικής. Χρειάζονται συγκεκριμένες δεσμεύσεις, σχέδιο και έναν ηγέτη που θα πείσει ότι μπορεί να τις υλοποιήσει. Το ζητούμενο είναι μια πραγματική αλλαγή πορείας. Οι αυξήσεις στους μισθούς πρέπει να ξεπερνούν τις αυξήσεις των τιμών, ενώ η εξωτερική πολιτική οφείλει να υπηρετεί με αποφασιστικότητα τα εθνικά συμφέροντα, χωρίς η χώρα να περιορίζεται σε ρόλο παρατηρητή των εξελίξεων.
Το όνομα από μόνο του δεν αρκεί. Χρειάζεται πολιτικό σχέδιο, κοινωνική στήριξη και η βούληση για πραγματικές αλλαγές.
Το 61% που ζητά πολιτική αλλαγή δεν αποτελεί λευκή επιταγή για κανέναν. Είναι, όμως, ένα σαφές μήνυμα προς ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.
Η κοινωνία δείχνει ότι θέλει να αλλάξει πορεία. Το ερώτημα είναι ποιος θα τολμήσει να της προτείνει μια διαφορετική Ελλάδα και κυρίως, ποιος θα μπορέσει να την κάνει πράξη.
Αλφρέδος Α.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 310
Διαβάζοντας σήμερα στον Τύπο το ρεπορτάζ για τη πιθανή μετεγκατάσταση των πρακτορείων μεταφορών από τον Ελαιώνα στο Θριάσιο, σχηματίζει κανείς την εντύπωση πως για την κατάρρευση του σχεδίου στη Φυλή έφταιξε μια απλή οικονομική διαφωνία. Η κυρίαρχη αφήγηση θέλει το εγχείρημα να ναυάγησε επειδή ο Δήμος Φυλής προέβαλε «υπέρογκες απαιτήσεις» και οι επενδυτές δεν τα βρήκαν στην αποτίμηση της γης, με αποτέλεσμα ο διαγωνισμός να αποβεί άγονος.
Πρόκειται για μια εξαιρετικά βολική εξήγηση που αναπαράγεται αβασάνιστα, καλύπτοντας τις διαχρονικές κρατικές ανεπάρκειες. Η «καραμέλα» περί «απαιτήσεων του Δήμου» χρησιμοποιείται ως προπέτασμα καπνού. Παράλληλα, βολεύει την εκάστοτε δημοτική αρχή να περιενδύεται τον μανδύα του «θεματοφύλακα», δηλώνοντας με βερμπαλισμό: «Τιμάω τον όρκο μου και δεν ξεπουλάω την κληρονομιά των προγόνων μου!»
Αν το πρόβλημα ήταν πράγματι μόνο το τίμημα της γης, η Πολιτεία θα είχε βρει τις απαραίτητες θεσμικές και χρηματοδοτικές λύσεις για να γεφυρώσει το χάσμα. Η αλήθεια που κρύβεται πίσω από τους τίτλους των ειδήσεων είναι πολύ πιο ουσιαστική.
Γιατί απέτυχε πραγματικά το σχέδιο της Φυλής
Όπως παραλείπεται συστηματικά να αναλυθεί στα δημοσιεύματα, οι μεταφορικές επιχειρήσεις δεν αρνήθηκαν να πάνε στη Φυλή από καπρίτσιο ή λόγω των απαιτήσεων του Δήμου. Αρνήθηκαν επειδή το κράτος τους ζητούσε να μετακομίσουν σε μια περιοχή χωρίς τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις:
- Απουσία Κρατικής Χρηματοδότησης & Υποδομών: Η Πολιτεία επιχείρησε για άλλη μια φορά να μετακυλήσει το κόστος δημιουργίας υποδομών στους ιδιώτες και τους επαγγελματίες, χωρίς να παρέχει σοβαρή κρατική χρηματοδότηση ή έτοιμα οδικά και τεχνικά έργα.
- Η γειτνίαση με τη Χωματερή: Η παρουσία του ΧΥΤΑ στην ευρύτερη περιοχή καθιστούσε το περιβάλλον παντελώς ακατάλληλο για την ανάπτυξη ενός σύγχρονου, λειτουργικού και υγιεινού εμπορευματικού κέντρου.
- Η παραβατικότητα και η ασφάλεια: Η άρνηση των επαγγελματιών να μεταφερθούν σε μια περιοχή με οξυμένα και άλυτα προβλήματα παραβατικότητας ήταν απόλυτα δικαιολογημένη. Κανένας επιχειρηματίας δεν ρισκάρει εμπορεύματα εκατομμυρίων ευρώ και την ασφάλεια του προσωπικού του σε έναν αφύλακτο και επισφαλή χώρο.
Το αδιέξοδο με τα 4.500 φορτηγά
Τα ρεπορτάζ παραθέτουν τους αριθμούς: περίπου 250 ενεργές μεταφορικές εταιρείες στον Ελαιώνα, 4.500 φορτηγά του κλάδου και άλλα 4.000 φορτηγά πελατών καθημερινά. Αυτό όμως που προσπερνούν είναι η ουσία αυτών των αριθμών. Μιλάμε για έναν τεράστιο όγκο βαρέων οχημάτων, ο οποίος επιχειρήθηκε να «μεταφυτευτεί» σε μια περιοχή χωρίς να έχουν προηγηθεί τα απαραίτητα συνοδά έργα προσβασιμότητας.
Ορθώς υπήρχε και υπάρχει έντονη επιφύλαξη από τον κόσμο και τους επαγγελματίες. Πώς θα κυκλοφορούσαν αυτά τα χιλιάδες φορτηγά μέσα στον αστικό ιστό χωρίς νέες αρτηρίες και κόμβους; Η τακτική του «μετακομίζουμε τώρα και τα έργα τα βλέπουμε μετά» δεν πείθει πλέον κανέναν. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι ίδιοι οι μεταφορείς, στην Ελλάδα «ουδέν μονιμότερο του προσωρινού» — μια πικρή αλήθεια για επιχειρήσεις που βρίσκονται στον Βοτανικό από το 1976 με την υπόσχεση ότι «σε 2-3 χρόνια θα φύγουν».
Η διερεύνηση της μεταφοράς στο Θριάσιο
Μετά την οριστική εγκατάλειψη της Φυλής, τα δημοσιεύματα αποκαλύπτουν πως η κυβέρνηση στρέφεται πλέον στη διερεύνηση της μεταφοράς στο Θριάσιο Πεδίο. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης έδωσε εντολή στη Μονάδα PPF του Υπερταμείου να διερευνήσει και να αξιολογήσει τη λειτουργική και οικονομική βιωσιμότητα της πρότασης για δέσμευση περίπου 500 στρεμμάτων δίπλα στο υπό κατασκευή Θριάσιο Εμπορευματικό Κέντρο, ενώ παράλληλα διερευνάται και η δυνατότητα προσωρινής φιλοξενίας ορισμένων εταιρειών στο αμαξοστάσιο της ΓΑΙΑΟΣΕ.
Η λύση του Θριασίου αποτελούσε εξ αρχής πρόταση των ίδιων των φορέων των μεταφορών (όπως της Πανελλήνιας Ένωσης Επιχειρήσεων Διαμεταφοράς), καθότι διαθέτει τα αυτονόητα:
- Έτοιμες δημόσιες υποδομές (Αττική Οδός, απευθείας σιδηροδρομική σύνδεση με το λιμάνι του Πειραιά).
- Δυνατότητα συνέργειας με το Θριάσιο Εμπορευματικό Κέντρο και το Θριάσιο 2.
- Ορθολογική πολεοδομική χωροθέτηση μακριά από οικιστικούς ιστούς και επιβαρυμένες περιοχές.
Όσα διαβάζουμε στον Τύπο περί «διαφορών Δήμου και επενδυτών» αποτελούν μια φθηνή υπεραπλούστευση που αποσκοπεί στο να βγάλει το κράτος από το κάδρο των ευθυνών.
Ο διαγωνισμός στη Φυλή δεν ναυάγησε στα χαρτιά των εκτιμητών, αλλά στην ίδια την πραγματικότητα. Απέτυχε επειδή η Πολιτεία απαίτησε από έναν ολόκληρο παραγωγικό κλάδο να μεταφερθεί στο «απόλυτο μηδέν» — χωρίς δημόσιες υποδομές, χωρίς χρηματοδοτική στήριξη, δίπλα σε μια χωματερή και σε συνθήκες πλήρους απουσίας ασφάλειας. Η αναγκαστική στροφή στη διερεύνηση της λύσης του Θριασίου αποδεικνύει ότι μόνο όταν αξιοποιούνται υπαρκτές υποδομές και σοβαρός σχεδιασμός μπορεί να υπάρξει πραγματική προοπτική.
