Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 05 Ιουλίου 2026

Εμφανίσεις: 539

ΡΕΠΟΡΤΑΖ — Ειδική έρευνα

Στην εποχή του digital banking, η πλειονότητα των πολιτών ζει με μια καθημερινή ψευδαίσθηση ασφάλειας: «Αν δεν δώσω τον κωδικό SMS ή το OTP που έρχεται στο κινητό μου, κανείς δεν μπορεί να μου κλέψει χρήματα». Η πραγματικότητα, όμως, έρχεται να διαψεύσει με πάταγο αυτή την πεποίθηση.

Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι καταγγελίες πολιτών που βλέπουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς να αδειάζουν, με τις τράπεζες να δεσμεύουν υπέρογκα ποσά για αγορές που οι ίδιοι δεν ενέκριναν ποτέ. Το κοινό σημείο σε όλες αυτές τις υποθέσεις; Το περιβόητο OTP (One-Time Password) δεν έφτασε ποτέ στο κινητό τους.

Πώς γίνεται, λοιπόν, να παρακάμπτεται η «ισχυρή ταυτοποίηση» και πώς οι καταναλωτές μπορούν να θωρακίσουν το βιος τους;

Τα «παράθυρα» που αφήνουν απροστάτευτες τις κάρτες μας

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία (PSD2) επέβαλε την αυστηρή ταυτοποίηση των συναλλαγών. Ωστόσο, υπάρχουν συγκεκριμένες, νόμιμες εξαιρέσεις στο σύστημα, τις οποίες οι σύγχρονοι κυβερνοεγκληματίες έχουν μάθει να εκμεταλλεύονται στο έπακρο.

• Το «κόλπο» εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης: Η υποχρέωση για αποστολή OTP ισχύει όταν τόσο η τράπεζά σας όσο και το ηλεκτρονικό κατάστημα εδρεύουν εντός ΕΕ. Αν οι απατεώνες διοχετεύσουν τα στοιχεία της κάρτας σας σε eshop με έδρα την Ασία, την Αφρική ή ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ που δεν υποστηρίζουν το πρωτόκολλο ασφαλείας 3D Secure, η συναλλαγή ολοκληρώνεται άμεσα, χωρίς καμία απολύτως επιβεβαίωση.
• Η παγίδα των «Έμπιστων Αποδεκτών»: Πολλές φορές, κατά τη διάρκεια μιας δικής μας, νόμιμης αγοράς, πατάμε άθελά μας την επιλογή «Να θυμάσαι αυτή την κάρτα» ή «Προσθήκη στους έμπιστους εμπόρους». Αν οι χάκερς αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτόν τον λογαριασμό (π.χ. στο προφίλ σας σε μια μεγάλη πλατφόρμα), μπορούν να κάνουν αγορές χιλιάδων ευρώ χωρίς OTP, καθώς η τράπεζα θεωρεί τον έμπορο ήδη «εγκεκριμένο» από εσάς.
• Συνδρομές και επαναλαμβανόμενες χρεώσεις: Οι συναλλαγές που βαφτίζονται ως «πάγιες εντολές» ή «συνδρομητικές» (Merchant-Initiated Transactions) απαιτούν έγκριση μόνο την πρώτη φορά. Αν οι απατεώνες στήσουν τη χρέωση με αυτή τη μορφή, το σύστημα την αφήνει να περάσει ελεύθερα.

Το παράλογο της διαδικασίας: Πρέπει πρώτα να σου «κλέψουν» τα λεφτά!

Το μεγαλύτερο σοκ για το θύμα έρχεται τη στιγμή που επικοινωνεί έντρομο με την τράπεζα. Ενώ βλέπει στην εφαρμογή του ότι ένα μεγάλο ποσό είναι «υπό έγκριση» ή «δεσμευμένο» (pending), η απάντηση της εξυπηρέτησης πελατών ακούγεται σαν κακόγουστο αστείο:

«Πρέπει να περιμένετε 2 με 3 ημέρες να ολοκληρωθεί η συναλλαγή, για να μπορέσετε να υποβάλετε φόρμα αμφισβήτησης».

Στα μάτια του απλού πολίτη, αυτό μεταφράζεται ως εξής: Η τράπεζα του ζητάει να κάτσει με σταυρωμένα χέρια και να παρακολουθεί live τον απατεώνα να του παίρνει οριστικά τα λεφτά.

Η εξήγηση πίσω από αυτόν τον παραλογισμό είναι καθαρά συστημική. Στο παγκόσμιο τραπεζικό δίκτυο (Visa/Mastercard), μια έγκριση που έχει ήδη δοθεί δεν μπορεί να «ακυρωθεί» στη μέση της διαδρομής. Τα χρήματα αφαιρούνται αμέσως από το διαθέσιμο υπόλοιπο του θύματος, αλλά μένουν σε μια γκρίζα ζώνη μέχρι να γίνει η τελική εκκαθάριση (settlement). Η τράπεζα δεν μπορεί νομικά να ξεκινήσει τη διαδικασία επιστροφής (chargeback) για μια συναλλαγή που τεχνικά δεν έχει γραφτεί ακόμα επίσημα στα λογιστικά της βιβλία.

Αν και ο νόμος προστατεύει απόλυτα τον καταναλωτή όταν δεν έχει υπάρξει OTP (καθώς η ευθύνη μετακυλίεται στην τράπεζα ή τον έμπορο που δεν το ζήτησε), η ψυχική οδύσσεια είναι τεράστια: για μέρες ή εβδομάδες, ο πολίτης μένει χωρίς τα χρήματά του, περιμένοντας τη γραφειοκρατία να ολοκληρώσει τον κύκλο της για να δικαιωθεί.

Οδηγός Επιβίωσης: Πώς να μην χάσετε τα λεφτά σας

Η εμπιστοσύνη στις συμβατικές χρεωστικές ή πιστωτικές κάρτες που είναι συνδεδεμένες απευθείας με τον βασικό μας λογαριασμό (εκεί όπου μπαίνει ο μισθός ή οι οικονομίες μιας ζωής) πρέπει να σταματήσει. Οι ειδικοί ασφαλείας προτείνουν τρία βασικά μέτρα:

1. Η λύση της Προπληρωμένης Κάρτας (Prepaid)

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος προστασίας είναι οι προπληρωμένες κάρτες. Τις φορτίζετε μόνο με το ακριβές ποσό της αγοράς που θέλετε να κάνετε εκείνη τη στιγμή. Αν η κάρτα έχει μέσα 0 ευρώ, ακόμη και αν οι απατεώνες υποκλέψουν τα στοιχεία της, δεν θα μπορέσουν να τραβήξουν τίποτα, ούτε θα έχουν πρόσβαση στον κύριο τραπεζικό σας λογαριασμό. Έτσι, γλιτώνετε το άγχος του να δείτε τα χρήματά σας να «δεσμεύονται».

2. Χρήση Ψηφιακών/Εικονικών Καρτών (Virtual Cards)

Πολλές σύγχρονες τράπεζες προσφέρουν μέσω των εφαρμογών τους τη δυνατότητα δημιουργίας «ψηφιακών καρτών μίας χρήσης». Μόλις ολοκληρωθεί η αγορά σας, η κάρτα αυτή αυτοκαταστρέφεται και τα στοιχεία της είναι πλέον άχρηστα για οποιονδήποτε επίδοξο απατεώνα.

3. Έλεγχος των Ορίων Συναλλαγών

Μέσα από το e-banking, ρυθμίστε το ημερήσιο όριο αγορών της φυσικής σας κάρτας σε ένα χαμηλό ποσό (π.χ. 50 ή 100 ευρώ). Αν χρειαστεί να κάνετε μια μεγάλη αγορά, αυξήστε το όριο για 5 λεπτά και επαναφέρετέ το αμέσως μετά. Έτσι, ακόμα και αν γίνει απάτη, η ζημιά θα είναι περιορισμένη.

Το OTP είναι ένα καλό μέτρο προστασίας, αλλά δεν είναι αλεξίσφαιρο. Η ασφάλεια των χρημάτων μας δεν μπορεί να επαφίεται αποκλειστικά στα αυτοματοποιημένα συστήματα των τραπεζών, τα οποία συχνά μας αφήνουν έκθετους στην αναμονή. Η πρόληψη και η χρήση «έξυπνων» εργαλείων, όπως οι prepaid κάρτες, είναι η μόνη πραγματική ασπίδα στη σύγχρονη ψηφιακή ζούγκλα.

Σημείωση: Αν πέσετε θύμα τέτοιας απάτης, το πρώτο βήμα είναι το άμεσο και οριστικό μπλοκάρισμα της κάρτας μέσω του e-banking, ώστε να σταματήσει κάθε επόμενη απόπειρα χρέωσης, και στη συνέχεια η υπομονή μέχρι την εκκαθάριση για την υποβολή της αμφισβήτησης.

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 02 Ιουλίου 2026

Εμφανίσεις: 501

Η υπογραφή της συμπληρωματικής σύμβασης (Ιούνιος 2026) για τον φωτοβολταϊκό σταθμό των 3,56 MWp στον Δήμο Φυλής αποτελεί αναμφίβολα ένα σημαντικό βήμα προς την πράσινη μετάβαση της περιοχής μας. Σκοπός αυτού του δημοσιεύματος δεν είναι η στείρα κριτική ή ο μηδενισμός μιας προσπάθειας που έχει θετικό περιβαλλοντικό πρόσημο. Ωστόσο, η δημοσιογραφική δεοντολογία επιβάλλει να κοιτάξουμε πίσω από τους τίτλους των ανακοινώσεων και να αναδείξουμε τα πραγματικά τεχνικά και διαχειριστικά δεδομένα.

Όπως προκύπτει από την ανάλυση της τρέχουσας ενεργειακής αγοράς, οι προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν για μαζική παροχή «δωρεάν ρεύματος» στους δημότες φαίνεται να προσκρούουν σε αντικειμενικά αδιέξοδα.

1. Το Παράδοξο των «800 Οικογενειών»: Ένα Ερώτημα Λογικής

Επί σειρά ετών, η επίσημη ρητορική διαβεβαίωνε τους πολίτες ότι «800 ευάλωτες οικογένειες ηλεκτροδοτούνται ήδη δωρεάν» από τις υφιστάμενες δομές του Δήμου. Αν όμως αυτό ίσχυε στην πράξη, γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: Γιατί η επίσημη ανακοίνωση του Ιουνίου 2026 αναφέρει ρητά ότι οι σταθμοί αυτοί «θα συνδεθούν στο δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ το προσεχές διάστημα»;

Από τεχνικής άποψης, χωρίς τη σύνδεση με το δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ, η παραγωγή του σταθμού είναι ανύπαρκτη. Επομένως, είναι αδύνατον να γινόταν οποιοσδήποτε ενεργειακός συμψηφισμός για την ελάφρυνση των ευάλωτων οικογενειών.

2. Η Παγίδα της Χρονικής Καθυστέρησης και η Τεχνολογική Γήρανση

Οι πρώτες εξαγγελίες για το συγκεκριμένο ενεργειακό σχέδιο ξεκίνησαν το 2019. Χρειάστηκαν επτά ολόκληρα χρόνια για να φτάσουμε στο 2026 και στην υπογραφή των τελικών συμβάσεων κατασκευής.

Σε έναν τομέα όπως η ηλιακή ενέργεια, όπου η τεχνολογία εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς, ο μεγάλος χρόνος αναμονής ενέχει ρίσκο. Ένα έργο που σχεδιάστηκε με τα δεδομένα και τις προδιαγραφές του παρελθόντος κινδυνεύει να θεωρείται τεχνολογικά ξεπερασμένο πριν καν τεθεί σε πλήρη λειτουργία, καθώς τα σύγχρονα πάνελ προσφέρουν πλέον πολύ μεγαλύτερες αποδόσεις καταλαμβάνοντας λιγότερο χώρο.

3. Η Προτεραιότητα των Δημοτικών Αναγκών

Η θεωρία του «πλεονάσματος» ενέργειας που θα μοιραστεί στους πολίτες συναντά τη σκληρή πραγματικότητα των καταναλώσεων του ίδιου του Δήμου. Ένας σύγχρονος Δήμος είναι ένας εξαιρετικά ενεργοβόρος οργανισμός. Ο εκτεταμένος οδικός φωτισμός, η λειτουργία δεκάδων σχολικών συγκροτημάτων και δημοτικών κτιρίων, και κυρίως τα αντλιοστάσια ύδρευσης, απορροφούν τεράστιες ποσότητες ενέργειας.

Οι ειδικοί του κλάδου επισημαίνουν ότι η παραγωγή ενός σταθμού αυτής της κλίμακας προορίζεται κατά κύριο λόγο να καλύψει αυτές τις εσωτερικές, πάγιες ανάγκες του Δήμου. Το ενέργειακό αποτύπωμα που θα απομείνει μετά την κάλυψη των δημοτικών υποχρεώσεων εκτιμάται ότι θα είναι περιορισμένο, καθιστώντας αδύνατη τη μαζική και δωρεάν κάλυψη της πλειοψηφίας των νοικοκυριών της περιοχής.

4. Το Μακροπρόθεσμο Κόστος και η Ανάγκη για Ανταλλακτικά

Μπορεί το κόστος της αρχικής εγκατάστασης να αποτελεί μια εφάπαξ δαπάνη, όμως η συνολική διάρκεια ζωής ενός φωτοβολταϊκού πάρκου εκτείνεται σε βάθος εικοσαετίας. Μέσα σε αυτό το διάστημα, η εγκατάσταση απαιτεί συνεχή έξοδα που επιβαρύνουν τον διαχειριστή. Η 24ωρη φύλαξη των υποδομών για την αποτροπή βανδαλισμών, ο τακτικός καθαρισμός, η ασφάλιση, αλλά και η υποχρεωτική αντικατάσταση των ευαίσθητων ηλεκτρονικών εξαρτημάτων (όπως οι αντιστροφείς - inverters) που παρουσιάζουν φυσιολογική φθορά στη δεκαετία, συνθέτουν ένα σταθερό κόστος συντήρησης που ο Δήμος θα πρέπει να καλύπτει σε βάθος χρόνου.

5. Το Δομικό Πρόβλημα των Δικτύων (Περικοπές Ενέργειας)

Ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια που αντιμετωπίζουν όλα τα νέα πράσινα έργα το 2026 είναι η χωρητικότητα του ηλεκτρικού δικτύου. Λόγω της υπερπροσφοράς καθαρής ενέργειας τις μεσημεριανές ώρες, ο διαχειριστής του δικτύου (ΔΕΔΔΗΕ) προχωρά συχνά σε αναγκαστικές περικοπές της παραγωγής (curtailment) για λόγους ευστάθειας του συστήματος. Αυτό σημαίνει ότι ένα σημαντικό μέρος της ενέργειας που θα μπορούσε να παράγει το πάρκο του Δήμου Φυλής θα «κόβεται» αναγκαστικά, μειώνοντας την πραγματική ετήσια συγκομιδή και επιμηκύνοντας τον χρόνο απόσβεσης του έργου.

6. Η Μεγάλη Εικόνα: Μια Σημαντική Περιβαλλοντική Νίκη

Πέρα και πάνω από τα διαχειριστικά και τεχνικά προβλήματα, το έργο αυτό οφείλει να πιστωθεί με τη θετική του προσφορά στην οικολογική αναβάθμιση της περιοχής. Προφανώς, ο Δήμος δεν διαθέτει δικό του εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας για να μειώσει άμεσα τις εκπομπές ρύπων από κάποιες καμινάδες. Ωστόσο, η παραγωγή καθαρής ηλιακής ενέργειας ανοίγει τον δρόμο για τη ριζική αλλαγή των τοπικών υποδομών.

Η αξιοποίηση του ρεύματος αυτού επιτρέπει στον Δήμο να καταργήσει τους ρυπογόνους καυστήρες πετρελαίου για τη θέρμανση των σχολείων και των δημοτικών κτιρίων, αντικαθιστώντας τους με καθαρά συστήματα. Παράλληλα, δίνει τη δυνατότητα για τη φόρτιση ενός ανανεωμένου, ηλεκτρικού στόλου δημοτικών οχημάτων και απορριμματοφόρων. Για μια περιοχή όπως η Φυλή, που έχει υποστεί τεράστια περιβαλλοντική επιβάρυνση επί δεκαετίες, η σταδιακή εξάλειψη του πετρελαίου από τη θέρμανση και τις μετακινήσεις αποτελεί ένα χειροπιαστό όφελος για την υγεία των κατοίκων και την ποιότητα του αέρα της πόλης μας.

Το φωτοβολταϊκό έργο του Δήμου Φυλής παρουσιάζει δύο όψεις. Από τη μία πλευρά, αποτελεί μια αδιαμφισβήτητη περιβαλλοντική ευκαιρία, καθώς η καθαρή ενέργεια μπορεί να αποτελέσει το «καύσιμο» για να απαλλαγούν τα σχολεία μας από το πετρέλαιο θέρμανσης και να στραφεί ο Δήμος στην πράσινη ηλεκτροκίνηση, βελτιώνοντας την καθημερινότητα στην πόλη. Από την άλλη πλευρά, η αντικειμενική τεχνική ανάλυση δείχνει ότι το «δωρεάν ρεύμα για όλους» αποτελεί μια υπερβολική υπόσχεση. Οι εσωτερικές ανάγκες του Δήμου, οι περιορισμοί του ηλεκτρικού δικτύου και οι μακροπρόθεσμες ανάγκες συντήρησης δείχνουν ότι η παραγόμενη ενέργεια θα απορροφηθεί κυρίως από τις ίδιες τις δημοτικές υποδομές. Το έργο είναι θετικό και πράσινο, όμως η επικοινωνιακή του διαχείριση οφείλει να ευθυγραμμιστεί με την αλήθεια.

Η εφημερίδα μας είναι στη διάθεση της δημοτικής αρχής και των αρμόδιων υπηρεσιών για τη δημοσίευση οποιασδήποτε τεκμηριωμένης απάντησης ή διευκρίνισης σχετικά με τα ζητήματα που αναδεικνύονται στο παρόν δημοσίευμα.

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 30 Ιουνίου 2026

Εμφανίσεις: 647

Το Αστυνομικό Τμήμα Άνω Λιοσίων δεν αποτελεί απλώς μια δημόσια υπηρεσία που χρειάζεται ανακαίνιση. Αποτελεί μια ζωντανή απόδειξη της εγκατάλειψης που βιώνουν καθημερινά τόσο οι αστυνομικοί όσο και οι πολίτες που αναγκάζονται να εξυπηρετηθούν εκεί.

Όποιος περάσει την είσοδο του κτιρίου αντιλαμβάνεται αμέσως ότι ο χρόνος έχει σταματήσει πριν από πολλές δεκαετίες. Δεν υπάρχουν ούτε οι στοιχειώδεις υποδομές για την αξιοπρεπή εξυπηρέτηση των δημοτών. Πολίτες, ηλικιωμένοι, άτομα με κινητικές δυσκολίες, μητέρες με παιδιά περιμένουν όρθιοι για ώρες, καθώς οι καρέκλες είναι ελάχιστες ή ανύπαρκτες. Κλιματιζόμενος χώρος αναμονής ουσιαστικά δεν υπάρχει, ενώ τα λιγοστά κλιματιστικά που βρίσκονται στο κτίριο, καταπονημένα από δεκαετίες λειτουργίας, αδυνατούν να δροσίσουν τους χώρους, ιδιαίτερα μέσα στο κατακαλόκαιρο.

Ανελκυστήρας δεν υπάρχει. Οι πόρτες και τα παράθυρα βρίσκονται σε τραγική κατάσταση. Οι τοίχοι είναι μαυρισμένοι από την υγρασία και τον χρόνο. Τα γραφεία, οι καρέκλες και ο υπόλοιπος εξοπλισμός θυμίζουν άλλη εποχή. Οι υπολογιστές και τα τεχνολογικά μέσα είναι πεπαλαιωμένα, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο το έργο των αστυνομικών, οι οποίοι καλούνται να εργαστούν κάτω από απαράδεκτες συνθήκες.

Ακόμη και τα υπηρεσιακά περιπολικά φανερώνουν την εγκατάλειψη. Παλαιά οχήματα, με χιλιάδες χιλιόμετρα στην πλάτη τους, σε άθλια μηχανολογική κατάσταση, συνεχίζουν να καλούνται να ανταποκριθούν στις ανάγκες μιας από τις πιο δύσκολες περιοχές της Αττικής.

Η εικόνα έξω από το κτίριο δεν είναι καλύτερη. Ο περιβάλλων χώρος είναι γεμάτος από εγκαταλελειμμένα, ακινητοποιημένα και κατασχεμένα οχήματα, δημιουργώντας μια εικόνα που περισσότερο παραπέμπει σε διαλυτήριο παρά σε Αστυνομικό Τμήμα μιας μεγάλης πόλης.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, υπάρχει και το σοβαρό πρόβλημα της υποστελέχωσης. Οι οργανικές θέσεις του Τμήματος ανέρχονται σε 62. Στα χαρτιά υπηρετούν περίπου 40 αστυνομικοί. Στην πραγματικότητα όμως, λόγω των συνεχών αποσπάσεων σε άλλες υπηρεσίες, οι αστυνομικοί που βρίσκονται καθημερινά στο Τμήμα δεν ξεπερνούν τους 20. Με αυτό το προσωπικό καλούνται να αστυνομεύσουν μία από τις πιο απαιτητικές περιοχές της Αττικής.

Και ύστερα όλοι αναρωτιούνται γιατί δεν αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά η εγκληματικότητα.

Το ερώτημα όμως δεν απευθύνεται μόνο στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Απευθύνεται και στη δημοτική αρχή.

Πώς είναι δυνατόν ένας Δήμος που κάθε χρόνο διαθέτει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για συναυλίες, φιέστες, πανηγύρια και εκδηλώσεις δημοσίων σχέσεων να ανέχεται αυτή την εικόνα στο Αστυνομικό Τμήμα της πόλης του; Πώς είναι δυνατόν να συζητούνται επί ώρες στα δημοτικά συμβούλια οι προϋπολογισμοί των εκδηλώσεων και να μην ακούγεται ούτε μία σοβαρή παρέμβαση για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι αστυνομικοί και οι πολίτες που εξυπηρετούνται εκεί;

Αν η απάντηση είναι ότι ο Δήμος δεν έχει αρμοδιότητα για το κτίριο, τότε έχει τουλάχιστον την υποχρέωση να διεκδικεί, να πιέζει, να καταγγέλλει δημόσια και να απαιτεί λύσεις. Όχι να σιωπά.

Εκτός κι αν κανείς από τους δημοτικούς συμβούλους δεν έχει περάσει ποτέ το κατώφλι του Αστυνομικού Τμήματος Άνω Λιοσίων. Αν όμως το έχουν επισκεφθεί και εξακολουθούν να σιωπούν, τότε η αδιαφορία τους είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Η ασφάλεια των πολιτών δεν διασφαλίζεται με πανηγύρια, κορδέλες και φωτογραφίες. Διασφαλίζεται με σύγχρονες υποδομές, επαρκές προσωπικό και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας για τους ανθρώπους που υπηρετούν καθημερινά την κοινωνία.

Σήμερα, το Αστυνομικό Τμήμα Άνω Λιοσίων αποτελεί ντροπή για την Πολιτεία, ντροπή για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και ντροπή για όλους όσοι γνώριζαν και δεν έκαναν τίποτα.