Η εικόνα που διαμορφώνεται το τελευταίο διάστημα στον Δήμο Φυλής δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Σε μια περιοχή που δοκιμάζεται από συσσωρευμένα και διαχρονικά προβλήματα, οι σύλλογοι και τα σωματεία εμφανίζονται σε μεγάλο βαθμό απόντες από τον δημόσιο διάλογο και τις διεκδικήσεις.

Παρά τη σοβαρότητα των ζητημάτων που απασχολούν τους κατοίκους —από την άναρχη ανάπτυξη δραστηριοτήτων, την δραματική κατάσταση που επικρατεί στη μοναδική δημόσια μονάδα υγείας της περιοχής μέχρι το οξύ κυκλοφοριακό, την κακή κατάσταση του οδικού δικτύου, τις ελλείψεις σε παιδικές υποδομές και χώρους πρασίνου, αλλά και τα ζητήματα καθαριότητας, συγκοινωνίας και την δημιουργíα logistics — δεν καταγράφεται αντίστοιχη κινητικότητα ή παρέμβαση από συλλογικούς φορείς της περιοχής.

Η απουσία ενημέρωσης των μελών τους για κρίσιμα τοπικά ζητήματα είναι εμφανής, ενώ είναι ανύπαρκτες οι δημόσιες τοποθετήσεις, οι ανακοινώσεις ή οι πρωτοβουλίες πίεσης προς τους αρμόδιους φορείς. Η δραστηριότητα των συλλόγων περιορίζεται κυρίως σε κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, χωρίς καμία σύνδεση με τα καθημερινά προβλήματα των κατοίκων.

Ειδικότερα στη Ζωφριά, μια από τις πιο επιβαρυμένες περιοχές του Δήμου, η στάση του τοπικού συλλόγου προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Ο Σύλλογος Ζωφριάς δεν έχει αναπτύξει δημόσια παρέμβαση για κρίσιμα ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα την ποιότητα ζωής των κατοίκων, ούτε έχει αναλάβει πρωτοβουλίες ενημέρωσης ή κινητοποίησης.

Το γεγονός αυτό ενισχύει την αίσθηση ότι οι συλλογικοί φορείς δεν επιτελούν τον βασικό τους ρόλο, που είναι η εκπροσώπηση, η ανάδειξη προβλημάτων και η διεκδίκηση λύσεων. Η απουσία τους από κρίσιμα μέτωπα δημιουργεί ένα κενό, το οποίο παραμένει ακάλυπτο σε μια περίοδο που οι ανάγκες της τοπικής κοινωνίας είναι αυξημένες.

Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν αφορά μόνο τη στάση ενός μεμονωμένου συλλόγου, αλλά συνολικά τη λειτουργία και τον προσανατολισμό των συλλογικών οργάνων στον Δήμο Φυλής. Σε ποιο βαθμό ανταποκρίνονται στον ρόλο τους και κατά πόσο εκφράζουν πραγματικά τις ανάγκες και τις ανησυχίες των πολιτών;

Σε κάθε περίπτωση, η ενεργός συμμετοχή και η ουσιαστική παρουσία των συλλόγων αποτελούν βασική προϋπόθεση για τη λειτουργία μιας ζωντανής τοπικής κοινωνίας — κάτι που, στην παρούσα φάση, φαίνεται να τίθεται υπό αμφισβήτηση.