Όταν ο Δήμος Φυλής βγαίνει και φωνάζει για «γεωμετρική αύξηση της επιβάρυνσης» αλλά καταθέτει μια σκέτη προσφυγή στο ΣτΕ, στην πραγματικότητα κλείνει το μάτι στο Υπουργείο. Η αλήθεια είναι σκληρή και οφείλουμε να την πούμε με το όνομά της:
1. Η Προσφυγή χωρίς Αναστολή είναι «Δώρον Άδωρον»
Κάθε νομικός (και κάθε υποψιασμένος πολίτης) ξέρει ότι η αίτηση ακύρωσης στο Συμβούλιο της Επικρατείας δεν σταματά το έργο.
- Οι μπουλντόζες θα πιάσουν δουλειά αύριο το πρωί.
- Το «πανωσήκωμα» των 28,5 μέτρων θα προχωράει κανονικά.
- Μέχρι να βγει η απόφαση σε 4 ή 5 χρόνια, τα 2,1 εκατομμύρια κυβικά μέτρα σκουπιδιών θα έχουν ήδη θαφτεί.
2. Γιατί «ξεχνάνε» την Προσωρινή Διαταγή;
Αν ο Δήμος καιγόταν να σώσει την περιοχή, το πρώτο πράγμα που θα έκανε θα ήταν:
- Αίτηση Αναστολής Εκτέλεσης: Για να παγώσει η απόφαση μέχρι την εκδίκαση.
- Αίτημα Προσωρινής Διαταγής: Για να σταματήσει κάθε εργασία μέσα σε 24 ώρες.
Το γεγονός ότι αυτά τα «όπλα» παραμένουν ανενεργά αποδεικνύει ότι η προσφυγή είναι μια καθαρή κοροϊδία, ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα για να εκτονωθεί η οργή των κατοίκων, ενώ το έργο θα εκτελείται κανονικά πίσω από την πλάτη τους.
Η αλήθεια είναι μία: Η μη κατάθεση αίτησης αναστολής είναι σιωπηρή συναίνεση. Οτιδήποτε άλλο είναι στάχτη στα μάτια των δημοτών για να κερδηθεί χρόνος και να ολοκληρωθεί η συνέχιση του έργου.
