Η συζήτηση για το Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής δεν αφορά μία ακόμη επενδυτική πρωτοβουλία, αλλά τη διαχείριση δημοτικής γης με ορίζοντα άνω των πενήντα ετών. Αφορά, δηλαδή, τη σχέση του Δήμου με τη δημόσια περιουσία, το περιβάλλον και το μέλλον της τοπικής κοινωνίας.
Σε τέτοιου μεγέθους και διάρκειας αποφάσεις, η διαφάνεια, η θεσμική τεκμηρίωση και οι ισχυρές δικλείδες προστασίας δεν αποτελούν πολυτέλεια, αλλά προϋπόθεση νομιμότητας και δημοκρατικής ευθύνης.
Το παρόν κείμενο δεν αμφισβητεί την ανάγκη αναπτυξιακού σχεδιασμού. Αναδεικνύει, όμως, τα ουσιώδη κενά της εισήγησης που εγκρίθηκε από τη Δημοτική Επιτροπή, κενά τα οποία, εάν δεν καλυφθούν, ενδέχεται να δεσμεύσουν τον Δήμο Φυλής με όρους δυσανάλογους προς το δημόσιο όφελος.
Η καταγραφή που ακολουθεί αποτελεί τεκμηριωμένη θεσμική παρέμβαση, με στόχο την προστασία του δημοσίου συμφέροντος, την αποκατάσταση της ισορροπίας στη σύμβαση παραχώρησης και την αποφυγή αποφάσεων που θα βαρύνουν τις επόμενες γενιές.
Η παραχώρηση δημοτικής γης για το Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής αποτελεί κρίσιμη απόφαση με μακροχρόνιες συνέπειες για το δημόσιο συμφέρον, το περιβάλλον και την τοπική κοινωνία. Παρά τη βαρύτητα του ζητήματος, η σχετική εισήγηση εγκρίθηκε από τη Δημοτική Επιτροπή, με τις ψήφους των Χρήστου Παππού, Γεωργίου Αβράμη, Αθανάσιου Σχίζα και Μιχαήλ Οικονομάκη, ενώ καταψήφισαν οι Χρήστος Ρούσσας και Αγγελική Παπαδάτου, καταθέτοντας τεκμηριωμένες ενστάσεις επί της ουσίας.
Η απόφαση αυτή ελήφθη χωρίς να απαντηθούν κρίσιμα θεσμικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά ερωτήματα, τα οποία παραμένουν ανοιχτά και δεσμεύουν τον Δήμο για περισσότερο από μισό αιώνα.
Η πρόταση του Δήμου Φυλής (Ιανουάριος 2026) εστιάζει μονοδιάστατα στη μεγιστοποίηση των άμεσων χρηματικών ροών από την παραχώρηση δημοτικής γης. Ωστόσο, η προσεκτική ανάλυση του κειμένου αποκαλύπτει σοβαρές θεσμικές, τεχνικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές ελλείψεις, οι οποίες αγνοήθηκαν κατά την ψηφοφορία και θέτουν σε κίνδυνο το δημόσιο συμφέρον σε βάθος πεντηκονταετίας.
1. Θεσμική και τεχνική απογύμνωση
Απουσία επιστημονικής υπογραφής
Η εισήγηση παρουσιάζεται ως πολιτική βούληση της Δημοτικής Αρχής, χωρίς να συνοδεύεται από επίσημη υπογραφή μελετητικής ομάδας, τεχνικού συμβούλου ή νομικού προσώπου που να αναλαμβάνει την ευθύνη των οικονομικών και τεχνικών υπολογισμών. Η επιλογή αυτή συνιστά σοβαρό θεσμικό έλλειμμα λογοδοσίας, το οποίο δεν αποσαφηνίστηκε πριν από την έγκριση.
Έλλειψη ανεξάρτητης εκτίμησης
Παρότι γίνεται αναφορά σε «αγοραία αξία» ύψους 95 εκατ. ευρώ, δεν επισυνάπτεται επίσημη έκθεση ανεξάρτητου ορκωτού εκτιμητή (independent certified valuer – ανεξάρτητος πιστοποιημένος εκτιμητής), π.χ. μέλους του RICS (Royal Institution of Chartered Surveyors – Βασιλικό Ινστιτούτο Πιστοποιημένων Εκτιμητών). Το γεγονός αυτό καθιστά τα αναφερόμενα ποσά ευάλωτα σε θεσμική και νομική αμφισβήτηση, ιδίως έναντι τρίτων φορέων ή του ΤΑΙΠΕΔ.
2. Συμβατική αδυναμία και έλλειψη δικλείδων ασφαλείας
Στατικό μίσθωμα (Ground Rent – ετήσιο μίσθωμα γης)
Η πρόταση προβλέπει αποκλειστικά τιμαριθμική αναπροσαρμογή του ενοικίου, χωρίς ρήτρα επαναδιαπραγμάτευσης μισθώματος (Rent Review – περιοδική αναθεώρηση μισθώματος) ανά 10–12 έτη. Η παράλειψη αυτή αποστερεί τον Δήμο από τη δυνατότητα συμμετοχής στην πραγματική υπεραξία της γης, πέραν του πληθωρισμού.
Το «παράθυρο» του revenue sharing (συμμετοχή στα έσοδα)
Το ποσοστό 6% προβλέπεται επί των εσόδων του αναδόχου, με διατύπωση που επιτρέπει πρακτικές μεταφοράς κύκλου εργασιών σε θυγατρικές ή SPVs (Special Purpose Vehicles – Εταιρείες Ειδικού Σκοπού). Ο Δήμος κινδυνεύει να λαμβάνει ποσοστό επί τεχνητά μειωμένου τζίρου, χωρίς ουσιαστικό μηχανισμό ελέγχου.
Απουσία ρητρών λύσης της σύμβασης
Δεν καθορίζονται σαφείς όροι καταγγελίας σε περίπτωση καθυστερήσεων, ουσιώδους απόκλισης από τον σκοπό της παραχώρησης ή αυθαίρετης αλλαγής χρήσης.
3. Περιβαλλοντικό και κοινωνικό έλλειμμα
Η «αόρατη» περιβαλλοντική επιβάρυνση
Παρά τη γειτνίαση με τη χωματερή και τη γνωστή σωρευτική περιβαλλοντική επιβάρυνση της περιοχής, η εισήγηση δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά σε Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), ούτε σε ρήτρες περιβαλλοντικής αποκατάστασης ή αντιστάθμισης.
Κυκλοφοριακή ασφυξία
Δεν προβλέπεται καμία δέσμευση για συνοδά έργα υποδομής (νέοι δρόμοι, παρακάμψεις, βελτίωση προσβάσεων), παρότι η λειτουργία του Επιχειρηματικού Πάρκου αναμένεται να αυξήσει δραστικά την κυκλοφορία βαρέων οχημάτων, επιβαρύνοντας την ήδη κορεσμένη καθημερινότητα των δημοτών.
Μηδενική κοινωνική ανταποδοτικότητα
Στο κείμενο δεν υπάρχει ούτε μία ρητή πρόβλεψη για ποσοστώσεις προσλήψεων δημοτών, προτεραιότητα στην τοπική εργασία ή κοινωνικές αντισταθμίσεις. Το έργο αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως εισπρακτική σύμβαση, χωρίς κοινωνικό αποτύπωμα.
4. Λειτουργικοί και οικονομικοί κίνδυνοι
Ρήτρες καθυστέρησης
Δεν υπάρχει πρόβλεψη για το τι αποζημιώνεται ή εισπράττει ο Δήμος σε περίπτωση που το έργο «παγώσει», καθυστερήσει σημαντικά ή ο ανάδοχος προχωρήσει σε ανεξέλεγκτη υπομίσθωση της έκτασης σε τρίτους.
Κόστος υποδομών
Η εισήγηση υπολογίζει έσοδα, χωρίς να συνυπολογίζει το κόστος συντήρησης και φθοράς των περιφερειακών δημοτικών υποδομών, οι οποίες θα καταπονηθούν από τη μακροχρόνια λειτουργία του Πάρκου.
5. Πρόσθετες ελλείπουσες δικλείδες ασφαλείας
Από το κείμενο απουσιάζουν επίσης:
- Step-in Rights (δικαιώματα παρέμβασης του Δήμου): το δικαίωμα του Δήμου να αναλάβει προσωρινά ή μόνιμα τον έλεγχο του έργου σε περίπτωση πτώχευσης ή εγκατάλειψης από τον ανάδοχο.
- Performance Guarantees (εγγυήσεις καλής εκτέλεσης): εγγυητικές επιστολές όχι μόνο για την κατασκευή, αλλά και για τη μακροχρόνια λειτουργία.
- Τελική κατάσταση παράδοσης (Handback Conditions – όροι επιστροφής): καμία πρόβλεψη για την κατάσταση στην οποία θα επιστραφεί η γη και οι υποδομές στον Δήμο μετά τη λήξη της 53ετούς παραχώρησης.
Συμπληρωματικές επισημάνσεις υψηλού κινδύνου
1. Κίνδυνος «Μεταβολής Θεσμικού Πλαισίου» (Change in Law)
Πρέπει να προστεθεί ρητή πρόβλεψη για το ποιος επωμίζεται το κόστος σε περίπτωση αλλαγής της νομοθεσίας. Ο Δήμος οφείλει να ξεκαθαρίσει ότι το επιχειρηματικό ρίσκο ανήκει αποκλειστικά στον επενδυτή.
2. Απαγόρευση εμπράγματων βαρών (Non-Encumbrance Clause)
Πρέπει να απαγορευτεί ρητά η εγγραφή βαρών επί της δημοτικής γης, ώστε ο Δήμος να μην βρεθεί εμπλεκόμενος με δανείστριες τράπεζες σε περίπτωση οικονομικής κατάρρευσης του αναδόχου.
3. Διασφάλιση φήμης και ποιότητας χρηστών (Tenant Mix & Reputation)
Ο Δήμος πρέπει να διατηρεί δικαίωμα αρνησικυρίας (veto) στις υπομισθώσεις, ώστε να αποτραπεί η εγκατάσταση οχλουσών ή επικίνδυνων δραστηριοτήτων που θα υποβάθμιζαν περαιτέρω την περιοχή.
Συμπέρασμα
Η πρόταση του Δήμου Φυλής μπορεί να αποτελεί βάση οικονομικής διαπραγμάτευσης, όμως ως σύμβαση παραχώρησης διάρκειας 53 ετών εγκρίθηκε χωρίς τις αναγκαίες θεσμικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές εγγυήσεις.
Η ψήφιση της εισήγησης από τους Χρήστο Παππού, Γεώργιο Αβράμη, Αθανάσιο Σχίζα και Μιχαήλ Οικονομάκη πραγματοποιήθηκε χωρίς να έχουν καλυφθεί τα προφανή κενά, τα οποία επισημάνθηκαν και οδήγησαν στην καταψήφιση από τους Χρήστο Ρούσσα και Αγγελική Παπαδάτου.
Χωρίς ενοποιημένα και ελέγξιμα έσοδα, χωρίς τακτική επαναξιολόγηση μισθώματος, χωρίς σαφείς περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς όρους και χωρίς ισχυρές δικλείδες προστασίας, ο Δήμος Φυλής κινδυνεύει να έχει ήδη παραχωρήσει τη δημοτική του περιουσία με όρους «λευκής επιταγής», δεσμεύοντας τις επόμενες γενιές.
Με σεβασμό στον πολίτη και την αλήθεια
#ΔήμοςΦυλής #Διαφάνεια #Ενημέρωση #50Χρόνια



