Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 20 Φεβρουαρίου 2026

Εμφανίσεις: 534

Κάλεσμα σε κατοίκους, θεσμικούς φορείς και συλλογικά όργανα για ουσιαστικό διάλογο γύρω από τις κοινωνικές, περιβαλλοντικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις της εγκατάστασης δραστηριοτήτων Logistics στην περιοχή.

Η πόλη μας βουλιάζει τις τελευταίες ημέρες από την κίνηση και τα φορτηγά. Αυτό που ζούμε δεν είναι απλή ταλαιπωρία — είναι μια ξεκάθαρη προειδοποίηση. Η Φυλή έχει μπλοκάρει: δρόμοι πνιγμένοι, ουρές φορτηγών, καθυστερήσεις σε κάθε διαδρομή. Γονείς αγωνιούν για τα παιδιά τους, εργαζόμενοι χάνουν πολύτιμες ώρες από τη ζωή τους και ηλικιωμένοι δυσκολεύονται ακόμη και να διασχίσουν τον δρόμο. Παράλληλα, η τοπική αγορά παγώνει, καθώς όταν ο κόσμος δεν μπορεί να κινηθεί εύκολα, δεν βγαίνει, δεν ψωνίζει και δεν στηρίζει τα καταστήματα της πόλης. Οι επαγγελματίες το νιώθουν ήδη.

Σήμερα αυτή η κατάσταση είναι αποτέλεσμα ενός προβλήματος εκτός Φυλής. Αύριο όμως; Ήδη γίνεται λόγος για έως και 10.000 φορτηγά με βάση τα σχέδια ανάπτυξης δραστηριοτήτων Logistics (μεταφορικών εγκαταστάσεων). Αν σήμερα η πόλη δοκιμάζεται, αρκεί να σκεφτούμε τι σημαίνει αυτό να μετατραπεί σε μόνιμο καθεστώς για τις επόμενες δεκαετίες.

Παράλληλα, προκύπτει ένα σοβαρό θεσμικό ζήτημα: ένα τόσο κρίσιμο θέμα για το μέλλον της πόλης δεν μπορεί να περάσει με την ψήφο 3 ή 4 μελών της Δημοτικής Επιτροπής. Τέτοιες αποφάσεις οφείλουν να συζητούνται και να κρίνονται από το σύνολο του Δημοτικού Συμβουλίου και την κοινωνία. Οι κρίσιμες αποφάσεις δεν διορθώνονται εκ των υστέρων. Πρώτα ανακοινώνεται επίσημα η εκκίνηση της νέας επέκτασης της χωματερής και μετά ακολουθούν προσφυγές στο ΣτΕ για επικοινωνιακούς λόγους. Αυτό δεν αποτελεί στρατηγική — είναι απλή διαχείριση εικόνας.

Η Φυλή δεν είναι διάδρομος βαρέων οχημάτων. Είναι η πόλη μας.

Λόγω της κρισιμότητας του ζητήματος, δηλώνω ότι η παράταξή μας, καθώς και εγώ προσωπικά, αναλαμβάνουμε άμεσα την πρωτοβουλία για τη διοργάνωση ανοιχτής και δημόσιας συζήτησης με τη συμμετοχή όλων των θεσμικών φορέων, των συλλογικών οργάνων και των κατοίκων της πόλης, σχετικά με το μείζον θέμα της εγκατάστασης και ανάπτυξης δραστηριοτήτων Logistics στην περιοχή μας. Θεωρούμε υποχρέωσή μας να διασφαλίσουμε έναν ουσιαστικό, θεσμικό και τεκμηριωμένο δημόσιο διάλογο, στο πλαίσιο του οποίου θα κατατεθούν οι απόψεις των δημοτών, θα διατυπωθούν οι προβληματισμοί όλων και θα εξεταστούν συνολικά οι κοινωνικές, περιβαλλοντικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις του συγκεκριμένου σχεδιασμού για τα επόμενα 53 χρόνια στον τόπο μας.

Πάρτε μια ¨μικρή γεύση" για το τι μας περιμένει αν πραγματοποιηθεί η κατασκευή logistics στην πόλη μας χωρίς τις απαραίτητες μελέτες: Περιβαλλοντική Μελέτη (ΜΠΕ), Κυκλοφοριακή Μελέτη, Υδρολογική και γεωτεχνική μελέτη, Μελέτη επιπτώσεων θορύβου, Στρατηγική Μελέτη Βιωσιμότητας

Logistics = Μεταφορές, αποθήκες και διαχείριση εμπορευμάτων. Δηλαδή μεγάλες εγκαταστάσεις όπου χιλιάδες φορτηγά φέρνουν και παίρνουν προϊόντα, που κινούνται συνεχώς στην περιοχή, προκαλώντας κίνηση, θόρυβο ρύπανση και ασφυξία!

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 17 Φεβρουαρίου 2026

Εμφανίσεις: 590

Σε μια χώρα που λέγεται Ελλάδα και βίωσε τη βαθύτερη μεταπολεμική οικονομική κρίση, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες είδαν το εισόδημά τους να καταρρέει πάνω από 50%. Δουλειές χάθηκαν, μισθοί κατρακύλησαν, συντάξεις ακρωτηριάστηκαν, δώρα εξαφανίστηκαν. Ολόκληρα νοικοκυριά οδηγήθηκαν σε οικονομική ασφυξία μέσα σε λίγα χρόνια.

Και όμως, σήμερα, από αυτούς τους ίδιους ανθρώπους απαιτείται να πληρώσουν στο ακέραιο τα στεγαστικά δάνεια που έλαβαν σε μια εντελώς διαφορετική οικονομική πραγματικότητα. Σαν να μην υπήρξε κρίση. Σαν να μην πτώχευσε η οικονομία. Σαν να μην καταστράφηκε η αγοραστική τους δύναμη. Σαν να μην πέρασαν από μια δεκαετία βίαιης φτωχοποίησης.

Την ώρα που οι τράπεζες διασώθηκαν με δημόσιο χρήμα — δηλαδή με τις θυσίες της κοινωνίας — οι πολίτες που σήκωσαν το βάρος της “διάσωσης” αντιμετωπίζονται σήμερα ως κακοπληρωτές. Τα δάνειά τους μεταβιβάστηκαν μαζικά, με τεράστιες εκπτώσεις, σε τρίτους. Όχι για να βρεθεί μια δίκαιη λύση, αλλά για να ξεκινήσει μια βιομηχανία αναγκαστικών εκτελέσεων: κατασχέσεις, πλειστηριασμοί, εξώσεις.

Από τη Βουλή των Ελλήνων ψηφίστηκαν νόμοι που διαμόρφωσαν ένα πλαίσιο απόλυτης προστασίας των απαιτήσεων και ελάχιστης προστασίας της κατοικίας. Αντί για ρυθμίσεις με βάση το πραγματικό εισόδημα και την αποδεδειγμένη απώλεια άνω του 50%, αντί για ουσιαστική αναπροσαρμογή οφειλών στη νέα οικονομική πραγματικότητα, επιβλήθηκε μια πολιτική που μετατρέπει την κοινωνική καταστροφή σε επιχειρηματικό μοντέλο.

Ποια είναι η λογική να απαιτείς το 100% από κάποιον που έχασε τη μισή του ζωή οικονομικά; Ποια είναι η ηθική να βγάζεις στο σφυρί την πρώτη κατοικία μιας οικογένειας όταν το ίδιο το σύστημα που απαιτεί την αποπληρωμή έχει ήδη αποδεχθεί την απομείωση της αξίας αυτών των δανείων; Ποια δικαιοσύνη υπηρετείται όταν ο πολίτης δεν έχει το δικαίωμα να ρυθμίσει με όρους αντίστοιχους εκείνων με τους οποίους μεταβιβάστηκαν οι απαιτήσεις του;

Η απάντηση είναι σκληρή: καμία. Δεν πρόκειται για οικονομική αναγκαιότητα. Πρόκειται για πολιτική επιλογή.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης οφείλουν να συνεννοηθούν άμεσα και να απαιτήσουν, με κοινή στάση και χωρίς μικροκομματικούς υπολογισμούς, την άμεση προστασία της πρώτης κατοικίας από κατασχέσεις και πλειστηριασμούς. Η κοινωνία δεν αντέχει άλλες καθυστερήσεις, ούτε άλλες υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.

Γιατί όταν μια χώρα πτωχεύει τους ανθρώπους της, δεν μπορεί να τους ζητά να πληρώσουν σαν να μη συνέβη τίποτα. Αυτό δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι κοινωνική λεηλασία.