Στην τελευταία του έκθεση, ο ΟΟΣΑ εστιάζει σε μια σειρά από φοροαπαλλαγές που ισχύουν στην Ελλάδα, προτείνοντας την κατάργηση ή αναθεώρησή τους. Στο στόχαστρο βρίσκονται οι εξής κατηγορίες:
- Φοροαπαλλαγές για Συνταξιούχους: Ειδικές εκπτώσεις φόρου που αφορούν τη στήριξη μιας ιδιαίτερα ευάλωτης ομάδας, η οποία ήδη αντιμετωπίζει πιέσεις από τις μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό σύστημα.
- Προσωπικές και Οικογενειακές Εκπτώσεις: Περιλαμβάνουν εκπτώσεις φόρου για δαπάνες σε ιατρική περίθαλψη ή υπηρεσίες επαγγελματιών, που έχουν ως στόχο να ελαφρύνουν το βάρος των οικογενειών και να προωθήσουν τη χρήση νόμιμων υπηρεσιών.
- Φορολογικές Απαλλαγές για Εισοδήματα από Ενοίκιο: Κίνητρα που σχετίζονται με την ιδιοκτησία ακινήτων, ένα καίριο ζήτημα σε μια χώρα με υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης.
ΟΟΣΑ: Οικονομική Λογική ή Κοινωνική Άγνοια;
Οι προτάσεις του ΟΟΣΑ δικαιολογούνται ως μέρος μιας προσπάθειας διεύρυνσης της φορολογικής βάσης και αύξησης των δημόσιων εσόδων. Ωστόσο, εγείρουν σοβαρά ερωτήματα:
- Κοινωνική Ευαισθησία: Οι συνταξιούχοι και οι οικογένειες μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων επωφελούνται περισσότερο από αυτές τις εκπτώσεις. Η κατάργησή τους θα αυξήσει τη φορολογική επιβάρυνση σε ευάλωτες ομάδες.
- Αποτροπή Εισοδηματικής Φοροδιαφυγής: Οι φοροαπαλλαγές για δαπάνες σε επαγγελματίες ενθαρρύνουν τη νόμιμη καταγραφή εισοδημάτων. Η κατάργησή τους ενδέχεται να αυξήσει την αδήλωτη εργασία.
- Ακίνητη Περιουσία: Σε μια χώρα όπου η ακίνητη περιουσία θεωρείται «ασφαλές καταφύγιο», η επιπλέον φορολόγηση των εισοδημάτων από ενοίκια μπορεί να μειώσει τη διάθεση επενδύσεων και να πλήξει την αγορά ακινήτων.
- Ευρύτερος Αντίκτυπος: Οι φοροαπαλλαγές δεν είναι απλώς δαπάνες για το κράτος,·λειτουργούν ως εργαλεία κοινωνικής πολιτικής και αναδιανομής. Η κατάργησή τους χωρίς εναλλακτικές θα εντείνει τις κοινωνικές ανισότητες.
Κριτική Αντίληψη των Εισηγήσεων
Η προσέγγιση του ΟΟΣΑ, αν και εστιάζει στη δημοσιονομική σταθερότητα, φαίνεται να παραβλέπει τη σημαντική κοινωνική διάσταση που φέρουν οι συγκεκριμένες φοροαπαλλαγές. Εν μέσω πληθωριστικής πίεσης και οικονομικής αβεβαιότητας, τέτοιες προτάσεις ενδέχεται να ενισχύσουν την ανισότητα αντί να στηρίξουν τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Η Ελλάδα χρειάζεται πολιτικές που να συνδυάζουν οικονομική λογική και κοινωνική ευαισθησία. Ο ΟΟΣΑ οφείλει να προσαρμόσει τις συστάσεις του στις πραγματικές ανάγκες της χώρας, προτάσσοντας την κοινωνική συνοχή ως βασική προτεραιότητα.
