Υπάρχουν κάποια πράγματα σε αυτή τη ζωή που δεν κρύβονται, όση προσπάθεια κι αν καταβάλουν ορισμένοι για να τα «θάψουν».
Το καταλαβαίνεις με την πρώτη ανάσα, κάθε φορά που δοκιμάζεις την τύχη σου να ανοίξεις ένα παράθυρο.
Αυτή η βαριά, επίμονη ατμόσφαιρα που μας περιβάλλει, έχει γίνει πλέον το μόνιμο σήμα κατατεθέν της περιοχής μας.
Μια οσμή τόσο «πλούσια» και «γεμάτη», που απορεί κανείς πώς οι αρμόδιοι καταφέρνουν να μην τη νιώθουν.
Ίσως επειδή, για κάποιους, αυτή η μυρωδιά δεν είναι τίποτα άλλο παρά η καθημερινή «ευωδία» της σταθερότητας και των εξασφαλισμένων συμφερόντων.
Εμείς πάντως, συνεχίζουμε να κρατάμε την αναπνοή μας, περιμένοντας να δούμε μέχρι πού φτάνει η αντοχή των δικών τους φίλτρων.
