- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 557
Το νέο νομοσχέδιο για τον Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης φέρνει σημαντικές επιβαρύνσεις για τους ιδιοκτήτες ακινήτων από την 1η Ιανουαρίου 2027, θεσπίζοντας δύο νέα τέλη που θα εισπράττονται μέσω των λογαριασμών ρεύματος:
Τέλος Τοπικής Ανάπτυξης (ΤΤΑ): Αντικαθιστά το ΤΑΠ και τον Φόρο Ηλεκτροδοτούμενων Χώρων με υψηλότερους συντελεστές, ενώ θα επιβάλλεται ακόμα και στο δικαίωμα υψούν («αέρας»).
Τέλος Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΤΠΑ): Ένας νέος, πρόσθετος φόρος υπέρ των Περιφερειών για τη χρηματοδότηση τοπικών έργων.
Τα κυριότερα προβλήματα με μια ματιά
🟥 Διπλασιασμός ή τριπλασιασμός του κόστους για τους ιδιοκτήτες σε σχέση με το σημερινό ΤΑΠ.
🟥 Κίνδυνος διακοπής ρεύματος σε περιπτώσεις συστηματικής ασυνέπειας, αφού τα τέλη ενσωματώνονται στους λογαριασμούς ενέργειας.
🟥 Προστριβές και φορολογικά μπερδέματα στις μισθώσεις, καθώς οι ενοικιαστές θα πληρώνουν τους φόρους του ιδιοκτήτη μέσω του ρεύματος και θα πρέπει να τα συμψηφίζουν με τα ενοίκια.
🟥 Αδικίες στις αποθήκες πολυκατοικιών, οι οποίες κινδυνεύουν να συνεχίσουν να χρεώνονται ακριβά, σαν να ήταν κανονικά σπίτια.
🟥 Οικονομική αβεβαιότητα, λόγω της ευχέρειας των τοπικών συμβουλίων να επιβάλλουν και άλλα πρόσθετα τέλη μελλοντικά.
🟥 Μακροχρόνιος εγκλωβισμός ακινήτων που μισθώνονται σε ΟΤΑ για διάστημα που μπορεί να φτάσει έως και τα 27 έτη.
Σημείωση: Στα θετικά παραμένει η έκπτωση 90% στα τέλη καθαριότητας και φωτισμού για τα ακίνητα χωρίς ρεύμα.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 433
Η ελληνική οικονομία παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια εικόνα ανάπτυξης και δημοσιονομικής σταθεροποίησης, με την κυβέρνηση να προβάλλει τη μείωση της ανεργίας, την αύξηση των επενδύσεων και τη βελτίωση βασικών οικονομικών δεικτών. Ωστόσο, για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, η λεγόμενη «ανάπτυξη» παραμένει αόρατη στην καθημερινή ζωή.
Παρά τα θετικά στοιχεία που καταγράφονται στα επίσημα οικονομικά δεδομένα, οι πολίτες συνεχίζουν να βρίσκονται αντιμέτωποι με υψηλή φορολογία, ακριβό κόστος ζωής, αυξημένα ενοίκια και συνεχή πίεση στα οικογενειακά εισοδήματα. Η αίσθηση που κυριαρχεί σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας είναι ότι η οικονομική βελτίωση δεν προέρχεται από ουσιαστική ενίσχυση της παραγωγής και των εισοδημάτων, αλλά κυρίως από την αυξημένη επιβάρυνση των πολιτών.
Η εκτόξευση των τιμών στα τρόφιμα, στην ενέργεια και στις βασικές υπηρεσίες έχει περιορίσει σημαντικά την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών. Παράλληλα, η έμμεση φορολογία μέσω ΦΠΑ και ειδικών φόρων κατανάλωσης αποφέρει αυξημένα κρατικά έσοδα, καθώς όσο αυξάνονται οι τιμές τόσο αυξάνονται και οι φόροι που εισπράττει το κράτος.
Την ίδια ώρα, πολλοί εργαζόμενοι υποστηρίζουν ότι οι αυξήσεις στους μισθούς δεν επαρκούν για να καλύψουν το κύμα ακρίβειας. Έτσι, ενώ οι αριθμοί δείχνουν ανάπτυξη της οικονομίας, σημαντικό μέρος των πολιτών δηλώνει ότι ζει με μεγαλύτερη ανασφάλεια σε σχέση με προηγούμενα χρόνια.
Ιδιαίτερη πίεση ασκείται και στη μεσαία τάξη, η οποία καλείται να ανταποκριθεί σε:
- υψηλή φορολογία,
- αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές,
- ακριβή στέγαση,
- τραπεζικές και ιδιωτικές οφειλές,
- συνεχείς ανατιμήσεις στην αγορά.
Το αποτέλεσμα είναι ότι η ανάπτυξη της οικονομίας δεν μεταφράζεται εύκολα σε πραγματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου. Αντίθετα, αρκετοί πολίτες θεωρούν ότι η οικονομική εικόνα της χώρας στηρίζεται κυρίως:
- στην υπερφορολόγηση,
- στην κατανάλωση μέσω ακρίβειας,
- στα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα,
- και στη συνεχή οικονομική πίεση προς τα νοικοκυριά.
Παράλληλα, το ιδιωτικό χρέος προς εφορία, ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες και funds συνεχίζει να αυξάνεται, δημιουργώντας μια κατάσταση διαρκούς οικονομικής ασφυξίας για χιλιάδες οικογένειες και μικρές επιχειρήσεις.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η πραγματική πρόκληση δεν είναι μόνο η διατήρηση θετικών δεικτών, αλλά η δημιουργία μιας οικονομίας όπου η ανάπτυξη θα φτάνει στην κοινωνία και δεν θα περιορίζεται μόνο στους αριθμούς των στατιστικών και των προϋπολογισμών.
Για πολλούς πολίτες, η σημερινή πραγματικότητα συνοψίζεται σε μία φράση:
«Η οικονομία ίσως αναπτύσσεται, αλλά οι περισσότεροι δεν βλέπουν αυτή την ανάπτυξη στην τσέπη τους.»
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 500
Την τελευταία δεκαετία (2014–2023), ο τρόπος πληρωμών στην Ελλάδα άλλαξε ριζικά. Τα μετρητά υποχωρούν, οι κάρτες κυριαρχούν και το POS έγινε καθημερινότητα, ακόμη και στις πιο μικρές συναλλαγές.
Ο αριθμός των καρτών αυξήθηκε από 13,2 εκατ. το 2014 σε 22,2 εκατ. το 2023 (+68%), ενώ τα POS εξαπλώθηκαν εντυπωσιακά: από 194.800 σε 1,18 εκατ. τερματικά.
Η χρεωστική κάρτα είναι πλέον ο απόλυτος κυρίαρχος, ενώ οι προπληρωμένες κάρτες (prepaid) σημείωσαν τη μεγαλύτερη άνοδο, από 0,6 σε 3,8 εκατ.
Οι πληρωμές με κάρτα αυξήθηκαν από 428 εκατ. συναλλαγές το 2014 σε 2,87 δισ. συναλλαγές το 2023 (σχεδόν 7 φορές πάνω).
Η συνολική αξία συναλλαγών ξεπέρασε το 1,17 τρισ. ευρώ, δείχνοντας τη μαζική στροφή προς τις ψηφιακές πληρωμές.
Κατάρρευση μετρητών και επιταγών
Οι αναλήψεις από ΑΤΜ μειώθηκαν κατά 80% (188 εκατ. → 37 εκατ.), ενώ οι επιταγές υποχώρησαν κατά 63%, χάνοντας τον παραδοσιακό τους ρόλο.
Το e-money ενισχύεται σταθερά, από 0,2 δισ. ευρώ το 2014 σε 1,2 δισ. το 2023, λόγω ψηφιακών πορτοφολιών και προπληρωμένων λύσεων.
Ο ρόλος της πανδημίας
Μετά το 2020, η μετάβαση επιταχύνθηκε:
- λιγότερα μετρητά
- περισσότερες ανέπαφες πληρωμές
- ταχύτερη εξάπλωση POS σε όλους τους κλάδους
Μέσα σε μία δεκαετία, η Ελλάδα πέρασε από τα μετρητά στις ψηφιακές πληρωμές. Σήμερα, η χρεωστική κάρτα και το κινητό έχουν αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό το πορτοφόλι, σηματοδοτώντας μια οικονομία που λειτουργεί πλέον με «άγγιγμα» και όχι με χαρτονομίσματα.
