
Η πρόσφατη ανακοίνωση για δωρεάν εξετάσεις στα Άνω Λιόσια, υπό τον προσωπικό συντονισμό πολιτικών στελεχών αντί για τις αρμόδιες υγειονομικές αρχές, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ουσία της παρεχόμενης κοινωνικής πολιτικής.
Μια τρίωρη δράση σε ένα πνευματικό κέντρο, όσο σημαντική κι αν είναι για όσους προλάβουν να εξεταστούν, στερείται του βάθους που απαιτεί μια σοβαρή υγειονομική πολιτική. Η πρόληψη δεν είναι μια «στιγμιαία φωτογραφία» σε μια ενοριακή αίθουσα· είναι μια διαρκής διαδικασία που απαιτεί ιατρικό ιστορικό, παρακολούθηση και συνέχεια. Η επιλογή του χώρου και ο περιορισμένος χρόνος υποδηλώνουν ότι ο στόχος είναι η δημιουργία μιας εικόνας «κοσμοσυρροής», παρά η ουσιαστική θωράκιση της υγείας του πληθυσμού.
Η Υποβάθμιση του Κέντρου Υγείας Άνω Λιοσίων
Σε μια περίοδο που το Κέντρο Υγείας Άνω Λιοσίων, η κατεξοχήν θεσμική δομή πρωτοβάθμιας φροντίδας της περιοχής, βρίσκεται στο επίκεντρο της δικαιολογημένης ανησυχίας των πολιτών λόγω ελλείψεων και δομικών προβλημάτων, τέτοιες αποσπασματικές δράσεις αποκτούν μια προκλητική διάσταση. Το βασικό ερώτημα δεν είναι αν οι πολίτες χρειάζονται δωρεάν εξετάσεις —φυσικά και τις χρειάζονται— αλλά γιατί αυτές δεν παρέχονται εντός του Κέντρου Υγείας, με μόνιμο προσωπικό και σταθερό ωράριο, 365 ημέρες τον χρόνο.
Η μετατροπή της ιατρικής πρόληψης σε «περιοδεύοντα θίασο» που φιλοξενείται σε ενοριακές αίθουσες για λίγες ώρες, με τη σφραγίδα πολιτικών γραφείων, αποτελεί την απόλυτη ομολογία αποτυχίας του συστηματικού σχεδιασμού. Αντί να θωρακίζεται το Κέντρο Υγείας του Δήμου μας, ώστε να αποτελεί το ασφαλές καταφύγιο κάθε ασθενούς, επιλέγεται η οδός των επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων που συντηρούν την κουλτούρα της «εξυπηρέτησης» και της πολιτικής μεσιτείας. Η υγεία των κατοίκων της Δυτικής Αττικής δεν είναι υπόθεση ολιγόωρης φιλανθρωπίας, αλλά θεμελιώδες δικαίωμα που υπηρετείται μόνο μέσα από ισχυρές, στελεχωμένες και αξιοπρεπείς δημόσιες δομές. Κάθε προσπάθεια υποκατάστασης των μόνιμων δομών από προσωρινά πολιτικά «περίπτερα» εξετάσεων, δεν είναι κοινωνική πολιτική, αλλά η επικοινωνιακή διαχείριση της ίδιας της υποβάθμισης του ΕΣΥ.


