- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 335
Ένα απλό αλλά σοβαρό ζήτημα εξακολουθεί να παραμένει άλυτο στον Δήμο Φυλής. Τι συμβαίνει όταν ένας πολίτης στέλνει email σε υπηρεσία του Δήμου;
Ο αποστολέας δεν λαμβάνει επιβεβαίωση ότι το μήνυμά του παραδόθηκε ούτε ενημέρωση για την καταχώρισή του. Και όταν πρόκειται για επίσημο αίτημα, δεν λαμβάνει το αυτονόητο, το αποδεικτικό και τον αριθμό πρωτοκόλλου της υποβολής του.
Το θέμα έχει ήδη επισημανθεί στη διοίκηση, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει δοθεί λύση.
Και εδώ υπάρχει ένα ακόμη πιο ουσιαστικό ζήτημα. Ο Δήμος διαθέτει αρμόδιο υπάλληλο για την παραλαβή και διαχείριση της εισερχόμενης ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. Επομένως, δεν πρόκειται για ένα απρόσωπο ηλεκτρονικό γραμματοκιβώτιο. Υπάρχει συγκεκριμένη υπηρεσιακή διαδικασία και συγκεκριμένη ευθύνη για το τι παραλαμβάνεται, τι καταχωρίζεται και τι προωθείται στις αρμόδιες υπηρεσίες.
Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση προβλέπει διαδικασία καταχώρισης και αποδεικτικού υποβολής για τα αιτήματα που υποβάλλονται ηλεκτρονικά προς τη Δημόσια Διοίκηση.
Ο πολίτης δεν είναι δυνατόν να στέλνει ένα αίτημα και στη συνέχεια να αναρωτιέται αν έφτασε, ποιος το παρέλαβε και αν πήρε αριθμό πρωτοκόλλου.
Το ερώτημα προς τον Δήμο Φυλής είναι πλέον απλό:
Γιατί, ενώ το πρόβλημα έχει επισημανθεί, δεν έχει ακόμη ενεργοποιηθεί η σχετική διαδικασία από τον αρμόδιο υπάλληλο και την τεχνική υπηρεσία;
Μιλάμε για μια βασική λειτουργία της ηλεκτρονικής Δημόσιας Διοίκησης. Το email του δημότη πρέπει να έχει παραλαβή, καταχώριση και αποδεικτικό. Δεν μπορεί να εξαφανίζεται μέσα σε ένα ηλεκτρονικό γραμματοκιβώτιο.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 292
Υπάρχει ένα σημείο όπου η οικονομική στενότητα παύει να είναι ένας ψυχρός αριθμός σε κάποιον προϋπολογισμό και μετατρέπεται σε βιώμενη απελπισία. Η ελληνική κοινωνία έχει ξεπεράσει προ πολλού αυτό το όριο. Σήμερα, δεν μιλάμε απλώς για πληθωριστικές πιέσεις ή για «παγκόσμιες αναταράξεις». Μιλάμε για μια καθημερινή, εξαντλητική μάχη επιβίωσης, όπου το νοικοκυριό καλείται να διαχειριστεί δύο μέτωπα που απειλούν ευθέως την αξιοπρέπειά του: το ψυγείο και το καλοριφέρ.
Απέναντι σε αυτή τη δραματική πραγματικότητα, η επίσημη απόκριση μοιάζει ολοένα και περισσότερο με επικοινωνιακό εμπαιγμό. Τα συνεντευξιακά χαμόγελα, οι θριαμβευτικές ανακοινώσεις για «μειώσεις τιμών» και τα πάσης φύσεως «καλάθια» έχουν μετατραπεί στο πιο πικρό ανέκδοτο της μεταπολιτευτικής περιόδου.
Το «Ανέκδοτο» των Σούπερ Μάρκετ
Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος του εμπαιγμού στα ράφια των λιανεμπορικών αλυσίδων, αρκεί να κοιτάξει τη διαδρομή των τιμών. Όταν ένα προϊόν πρώτης ανάγκης —από το γάλα και το ψωμί μέχρι τα απορρυπαντικά— υφίσταται μέσα σε διάστημα 18 μηνών διαδοχικές αυξήσεις που αθροίζουν ένα +30% ή +40%, η όποια μετέπειτα πανηγυρική ανακοίνωση για «μείωση 5% σε επιλεγμένους κωδικούς» δεν είναι ανακούφιση. Είναι προσβολή της κοινής λογικής.
Η αγορά λειτουργεί υπό καθεστώς ολιγοπωλιακής ομοιομορφίας. Οι τιμές συντονίζονται προς τα πάνω με εντυπωσιακή ταχύτητα, αλλά όταν οι διεθνείς τιμές των πρώτων υλών υποχωρούν, η υποχώρηση αυτή «χάνεται» στη διαδρομή προς το ράφι.
Πετρέλαιο Θέρμανσης: Από το 1,10€ στην Ενεργειακή Ομηρία
Αν το σούπερ μάρκετ είναι ο καθημερινός αργός θάνατος του οικογενειακού προϋπολογισμού, το πετρέλαιο θέρμανσης είναι το βαρύ, χαριστικό ضربημα του χειμώνα.
Η μνήμη της περσινής τιμής εκκίνησης κοντά στο 1,10 ευρώ το λίτρο λειτουργεί πλέον ως υπόμνηση μιας εποχής που, αν και ήδη δύσκολη, φαντάζει σήμερα σχεδόν ειδυλλιακή. Με τις τρέχουσες εκτιμήσεις και τις διεθνείς πιέσεις να σπρώχνουν τις τιμές σε επίπεδα απαγορευτικά για το μέσο νοικοκυριό, η θέρμανση παύει να είναι βασικό κοινωνικό αγαθό και μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας για λίγους.
Η πολιτική της επιδοματικής φιλανθρωπίας (Heat Pass, Market Pass) απέτυχε παταγωδώς. Τα επιδόματα αυτά λειτούργησαν ως μηχανισμός ανακύκλωσης του δημόσιου χρήματος: η Πολιτεία φορολογεί υπέρμετρα τους πολίτες μέσω των έμμεσων φόρων και στη συνέχεια τους επιστρέφει ένα ψίχουλο για να καλύψει ένα ελάχιστο ποσοστό της ζημιάς, αφήνοντας τις δομές της ακρίβειας ανέπαφες.
Τα ημίμετρα τελείωσαν. Ή θα υπάρξει γενναία πολιτική παρέμβαση για την πάταξη της αισχροκέρδειας και την ελάφρυνση των νοικοκυριών, ή η κοινωνική έκρηξη δεν θα είναι πλέον σενάριο, αλλά μαθηματική βεβαιότητα.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 415
Νέα ερωτήματα σχετικά με το χρέος των 110,5 εκατομμυρίων ευρώ του Δήμου Φυλής προς την ΑΑΔΕ θέτει ο επικεφαλής της παράταξης «Αλλάζουμε», Χρήστος Ρούσσας, μετά τη συζήτηση στο Συμβούλιο Λογοδοσίας της 10ης Σεπτεμβρίου.
Ο «Δημότης Φυλής» δημοσιεύει τη δήλωση και το σχετικό βίντεο της παράταξης «Αλλάζουμε», καταγράφοντας τους ισχυρισμούς της αντιπολίτευσης και τα στοιχεία που επικαλείται.
Η δήλωση του Χρήστου Ρούσσα:
«ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ «ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΡΥΘΜΙΣΜΕΝΟ».
ΠΑΡΑΛΑΒΑΜΕ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΡΥΘΜΙΣΗ;
Την Πέμπτη 10/9 έθεσα στο Συμβούλιο Λογοδοσίας το χρέος των 110,5 εκατομμυρίων ευρώ προς την ΑΑΔΕ (ΕΦΟΡΙΑ). Η δημοτική αρχή μάς διαβεβαίωσε ότι υπάρχει ρύθμιση.
Παραλάβαμε τον φάκελο. Βρήκαμε αίτημα να ρυθμιστούν οι οφειλές. Καμία απόφαση που να αποδεικνύει ότι ρυθμίστηκαν.
Η ΑΑΔΕ (ΕΦΟΡΙΑ), αλλά και η ίδια η απόφαση του Δήμου, αναφέρουν ότι οι συγκεκριμένες οφειλές δεν είχαν συμπεριληφθεί στη ρύθμιση του 2015. Από τη δική μας ανάγνωση της παλιάς ρύθμισης προκύπτει επίσης ότι δεν προβλέπεται προσθήκη νέου χρέους στην υπάρχουσα ρύθμιση.
Με ποια απόφαση, λοιπόν, παρουσιάστηκε το χρέος ως ρυθμισμένο;
Άλλο «κάναμε αίτημα» και άλλο «ρυθμίσαμε». Και εδώ μιλάμε για 110,5 εκατομμύρια ευρώ που βαραίνουν τον Δήμο μας.
Πρόκειται για 225 τίτλους οφειλής που βεβαιώθηκαν από τον Αύγουστο του 2015 έως τον Νοέμβριο του 2025 και αφορούν διαφορετικές φορολογικές περιόδους, μεταξύ τους και παλαιότερες. Τον Ιούνιο του 2026 καταγράφονταν 62,4 εκατομμύρια βασικής οφειλής και 48,1 εκατομμύρια προσαυξήσεων.
⏳ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ…
- Περίπου 15.000 ευρώ την ημέρα.
- Περίπου 450.000 ευρώ τον μήνα.
- Περίπου 5,5 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο.
Αυτή είναι η εκτιμώμενη επιβάρυνση όσο συνεχίζεται ο υπολογισμός τόκων.
Υπάρχει και ο κίνδυνος κατασχέσεων. Έχει ασκηθεί δικαστική προσφυγή, αλλά στον φάκελο δεν βρήκαμε απόφαση αναστολής για το σύνολο του χρέους. Ενδεχόμενες κατασχέσεις εσόδων μπορεί να επηρεάσουν τις πληρωμές και τη λειτουργία του Δήμου. Αυτό αφορά όλους μας.
Δεκαέξι χρόνια διοίκησης και, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχω συγκεντρώσει, περίπου 650 εκατομμύρια ευρώ από τη χωματερή. Κι όμως, το συγκεκριμένο χρέος παραμένει ανεξόφλητο και απόφαση ολοκληρωμένης ρύθμισης δεν βρήκαμε.
Με τόσα χρήματα και τόσα χρόνια διοίκησης, οι δημότες αξίζουν εξηγήσεις. Και έγγραφα που να αποδεικνύουν όσα τους λένε.
Ευχόμαστε, έστω και τώρα, να υπάρξει ρύθμιση και να προστατευτεί ο Δήμος από τον κίνδυνο οικονομικής κατάρρευσης. Ο τόπος μας δεν αντέχει να πληρώσει κι άλλο αυτή την κατάσταση.
Η ρύθμιση του χρέους, όμως, δεν σβήνει τις ευθύνες. Όσοι ευθύνονται για τη δημιουργία και τη διόγκωσή του πρέπει να λογοδοτήσουν. Γιατί το βάρος μένει στις επόμενες διοικήσεις και στις επόμενες γενιές.
Δεν γίνεται κάποιοι να διοικούν για λίγα χρόνια και ο τόπος να πληρώνει για αιώνες.»
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 258
Με αφορμή την ανακοίνωση των Διευθυντριών του Ειδικού Δημοτικού και του Ειδικού Νηπιαγωγείου Ζεφυρίου, σχετικά με όσα έχουν αναφερθεί δημόσια για το σχολικό συγκρότημα, ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Κρεμύδας απαντά και παρουσιάζει στοιχεία που τεκμηριώνουν τις αναφορές του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα έγγραφα των ίδιων των σχολικών μονάδων, στα οποία καταγράφονται συγκεκριμένα αιτήματα και προβλήματα, αλλά και η διαχρονικότητα του ζητήματος.
-------------------------------------------------
Η απάντηση του Γιάννη Κρεμύδα
Διάβασα την ανακοίνωση των Διευθυντριών του Ειδικού Δημοτικού και του Ειδικού Νηπιαγωγείου Ζεφυρίου και θεωρώ ότι ορισμένα πράγματα πρέπει να ξεκαθαρίσουν.
Δεν αμφισβήτησα ούτε το έργο των εκπαιδευτικών ούτε την προσπάθεια που καταβάλλουν καθημερινά για τα παιδιά. Ανέδειξα συγκεκριμένα προβλήματα που αφορούν τη λειτουργία του σχολείου και τα οποία δεν εμφανίστηκαν σήμερα.
Και επειδή δεν θέλω η συζήτηση να περιοριστεί σε δηλώσεις και αντιδηλώσεις, παραθέτω τα ίδια τα έγγραφα των σχολικών μονάδων.
Στις 28 Απριλίου 2026, το Ειδικό Ζεφυρίου ενημερώνει την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Δήμου Φυλής ότι η εξωτερική μονάδα ψύξης έχει χαλάσει από το 2020 και ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Ζητά να ενημερωθεί αν θα υπάρξει κλιματισμός ψύξης και, διαφορετικά, ζητά ανεμιστήρες ή φορητά κλιματιστικά.
Στις 15 Ιουνίου 2026, το Ειδικό Νηπιαγωγείο επανέρχεται στο ίδιο ζήτημα και αναφέρει ότι το σύστημα ψύξης δεν λειτουργεί εδώ και χρόνια. Ζητά μάλιστα έγκριση για την αγορά δύο ανεμιστήρων και προτείνει συγκεκριμένο ανεμιστήρα αξίας 32,90 ευρώ.
Και αυτά είναι μόνο δύο από τα έγγραφα που έχουν αποσταλεί από τις σχολικές μονάδες.
Το σημαντικό είναι ότι οι ίδιες οι Διευθύντριες έχουν διαχρονικά ενημερώσει εγγράφως για τα προβλήματα, έχουν περιγράψει την έκτασή τους και έχουν ζητήσει συγκεκριμένες λύσεις.
Επομένως, δεν μιλάμε για ένα πρόβλημα που ανακαλύφθηκε τώρα ή για μια προσωπική εκτίμηση ενός δημοτικού συμβούλου.
Τα προβλήματα ήταν γνωστό. Είχαν καταγραφεί. Είχε ζητηθεί η αντιμετώπισή τους.
Και εδώ τίθεται ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα.
Οι παρεμβάσεις και οι επισκευές στα σχολικά κτίρια αποτελούν αντικείμενο της αρμόδιας Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου. Όλα αυτά τα χρόνια, σύμφωνα με όσα έχω διαπιστώσει, υπήρχαν αυτοψίες, καταγραφές προβλημάτων και διαβεβαιώσεις ότι τα αιτήματα θα αντιμετωπιστούν.
Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι πολλά από αυτά τα ζητήματα παρέμεναν και οι λύσεις συνεχώς μετατίθεντο.
Και αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν για τις αναγκαίες παρεμβάσεις υπήρχαν διαθέσιμα κονδύλια, τα οποία είχαν εγκριθεί ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο.
Άρα το ερώτημα δεν είναι αν έγιναν κάποιες παρεμβάσεις στο σχολείο. Το ερώτημα είναι:
Γιατί προβλήματα που είχαν καταγραφεί από τις ίδιες τις σχολικές μονάδες και για τα οποία υπήρχαν διαθέσιμα κονδύλια δεν αντιμετωπίστηκαν έγκαιρα και ολοκληρωμένα;
Αυτό είναι το ζήτημα που έθεσα.
Τα έγγραφα υπάρχουν. Τα αιτήματα υπάρχουν. Οι αποφάσεις υπάρχουν. Και τώρα χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις.
Γιατί στο τέλος της ημέρας δεν έχει σημασία ποιος θα δικαιωθεί σε μια δημόσια συζήτηση.
Σημασία έχει τα προβλήματα του Ειδικού Σχολείου να λύνονται και όχι να μεταφέρονται από χρόνο σε χρόνο.
