Ανάλυση: Η Συντακτική Ομάδα
Η εικόνα που πλασάρεται από τον Λευκό Οίκο περί «προστασίας της ελευθερίας» και «ανάσχεσης της τρομοκρατίας» καταρρέει κάτω από το βάρος της γεωπολιτικής πραγματικότητας. Οι ενέργειες του Ντόναλντ Τραμπ στα Στενά του Ορμούζ και η επιθετική στρατηγική «Epic Fury» δεν έχουν στόχο το Ιράν. Το Ιράν είναι απλώς η γεωγραφική δικαιολογία.
Ο πραγματικός αποκλεισμός στρέφεται κατά της Ευρασίας και των Ευρωπαίων συμμάχων, σε μια προσπάθεια της Ουάσιγκτον να επαναφέρει τον πλανήτη σε ένα μονοπολικό μοντέλο ελέγχου μέσω της ενέργειας.
Ο Αποκλεισμός των «Τριών Ηπείρων»
Όταν ο Τραμπ απειλεί να κλείσει τα Στενά, δεν «τυφλώνει» την Τεχεράνη· τυφλώνει τις οικονομίες που εξαρτώνται από το πέρασμα αυτό:
- Κίνα: Ο Κύριος Στόχος. Το Πεκίνο βλέπει τον «Δρόμο του Μεταξιού» να κόβεται στα δύο. Χωρίς το ιρανικό και αραβικό πετρέλαιο, η κινεζική μηχανή παθαίνει έμφραγμα. Είναι ένας ακήρυχτος οικονομικός πόλεμος που διεξάγεται με κανόνια στη θάλασσα αντί για δασμούς.
- Ινδία: Ο Παγιδευμένος Γίγαντας. Το Νέο Δελχί, αν και διατηρεί στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ, βρίσκεται σε απόγνωση. Η Ινδία βασίζεται στο Ιράν για την ενεργειακή της ασφάλεια και για την πρόσβαση στην Κεντρική Ασία μέσω του λιμανιού Τσαμπαχάρ. Ο Τραμπ αναγκάζει την Ινδία να επιλέξει στρατόπεδο, καταστρέφοντας τη στρατηγική της αυτονομία.
- Ευρώπη: Ο «Σύμμαχος» που Εξαπατήθηκε. Ο αποκλεισμός εκτινάσσει τις τιμές της ενέργειας στην Ευρώπη, καθιστώντας την ευρωπαϊκή βιομηχανία μη ανταγωνιστική. Το αποτέλεσμα; Η Ευρώπη αναγκάζεται να στραφεί στο πανάκριβο αμερικανικό υγροποιημένο αέριο (LNG), καθιστώντας την ενεργειακό όμηρο της Ουάσιγκτον.
Ρωσία: Ο Μοναδικός Ωφελημένος;
Εδώ το παιχνίδι περιπλέκεται. Ενώ η Ρωσία καταδικάζει τις αμερικανικές ενέργειες, η άνοδος της τιμής του πετρελαίου γεμίζει τα ταμεία του Κρεμλίνου. Ταυτόχρονα, η Μόσχα εμφανίζεται ως ο «εγγυητής ασφαλείας» για την Κίνα και την Ινδία, προσφέροντας εναλλακτικές οδούς μέσω της Αρκτικής ή αγωγών στην ηπειρωτική Ασία. Ο Τραμπ, παραδόξως, σπρώχνει το Πεκίνο και το Νέο Δελχί στην αγκαλιά του Πούτιν.
Τι Είδους Αποκλεισμός είναι αυτός;
Δεν πρόκειται για έναν κλασικό ναυτικό αποκλεισμό (blockade), αλλά για μια «τεχνητή κρίση ασφαλείας». Με την αύξηση των ασφαλίστρων στα δεξαμενόπλοια και τον κίνδυνο στρατιωτικού πλήγματος, οι ΗΠΑ καθιστούν τη ναυσιπλοΐα στον Κόλπο απαγορευτική για όποιον δεν «συμμορφώνεται».
Ο μόνος που βγαίνει κερδισμένος είναι το Αμερικανικό Ενεργειακό και Στρατιωτικό Σύμπλεγμα.
- Πετρέλαιο: Οι ΗΠΑ, ως πλέον κορυφαίος παραγωγός, κερδίζουν από κάθε δολάριο που ανεβαίνει η τιμή του βαρελιού.
- Γεωπολιτική: Αν η Κίνα λυγίσει ενεργειακά, οι ΗΠΑ εξασφαλίζουν την κυριαρχία τους για τις επόμενες δεκαετίες.
Το Συμπέρασμα: Κάτι δεν πάει καθόλου καλά
Όπως σωστά επισημαίνουν πολλοί στη διεθνή κοινότητα, οι ενέργειες αυτές θυμίζουν «πυρομανή που παριστάνει τον πυροσβέστη». Ο Τραμπ προκαλεί τη φωτιά (αποσταθεροποίηση στον Ορμούζ και τη Βενεζουέλα) για να πουλήσει μετά τη δική του «προστασία» και το δικό του πετρέλαιο.
Όμως η ιστορία δείχνει ότι όταν πιέζονται ταυτόχρονα μεγάλες πυρηνικές και οικονομικές δυνάμεις, η απάντηση δεν είναι ποτέ απλώς διπλωματική. Οι ισορροπίες καταρρέουν και αντικαθίστανται από κύκλους έντασης και αντιποίνων. Σε αυτό το πλαίσιο, το Ιράν δεν είναι παρά το πρώτο πιόνι που θυσιάζεται, μέσα σε ένα πολύ ευρύτερο και πιο επικίνδυνο γεωπολιτικό παιχνίδι που μόλις ξεκινά.
