Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 22 Σεπτεμβρίου 2026

Εμφανίσεις: 606

Παρά τις συνεχείς καταγγελίες κατοίκων, τις υλικές ζημιές και τους κινδύνους για τη δημόσια ασφάλεια, η παρουσία αγριογούρουνων στις γειτονιές της Φυλής παραμένει αναπάντητο πρόβλημα — με τις αρμοδιότητες να μετακυλίονται και την ουσιαστική παρέμβαση να εκκρεμεί.

Τα αγριογούρουνα δεν αποτελούν πλέον «μεμονωμένο περιστατικό» στη Φυλή. Αποτελούν επαναλαμβανόμενο φαινόμενο, τεκμηριωμένο από καταγγελίες κατοίκων, φωτογραφικό υλικό και αναφορές σε τοπικό επίπεδο, το οποίο ωστόσο παραμένει χωρίς σταθερή και συντονισμένη διαχείριση.

Η παρουσία τους εντός του αστικού και ημιαστικού ιστού δεν είναι απλώς ενοχλητική· είναι δυνητικά επικίνδυνη. Ζημιές σε περιουσίες, τροχαία συμβάντα σε οδικά δίκτυα περιμετρικά της Αθήνας και περιστατικά σύγκρουσης οχημάτων με αγριογούρουνα έχουν καταγραφεί επανειλημμένα τα τελευταία δύο έτη σε όλη την Αττική, συμπεριλαμβανομένων περιοχών όπως το Χαϊδάρι, η Εκάλη, η Δροσιά και η Διόνυσος.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πια «αν» υπάρχουν αγριογούρουνα, αλλά «ποιος έχει την ευθύνη» και «τι μέτρα λαμβάνονται». Σύμφωνα με δηλώσεις του περιφερειάρχη Αττικής Νίκου Χαρδαλιά, η αρμοδιότητα για τη διαχείριση της άγριας πανίδας —συμπεριλαμβανομένων των αγριογούρουνων— ανήκει στον Γενικό Γραμματέα Δασών και τις δασικές υπηρεσίες, όχι στην Περιφέρεια. Ωστόσο, σε επίπεδο εφαρμογής, η πραγματικότητα δείχνει ένα κενό συντονισμού: δήμοι απευθύνονται στο Δασαρχείο, σε συλλόγους προστασίας άγριας ζωής (π.χ. «ΑΝΙΜΑ») και σε διαδημοτικούς φορείς (όπως ο Πε.Συ.Δ.Α.Π.), χωρίς όμως να προκύπτει πάντα άμεση ή ορατή δράση.

Το αποτέλεσμα; Μια αίσθηση διοικητικής εκκρεμότητας. Όταν οι κάτοικοι καταγγέλλουν, όταν τεκμηριώνονται ζημιές και όταν οι κίνδυνοι για οδηγούς και πεζούς αυξάνονται, η απάντηση του συστήματος μοιάζει συχνά αποσπασματική, καθυστερημένη ή ανύπαρκτη. Η εντύπωση που δημιουργείται δεν αφορά μόνο τα ζώα· αφορά την αξιοπιστία των μηχανισμών πρόληψης και παρέμβασης.

Σε άλλες περιοχές της Αττικής, έχουν πραγματοποιηθεί επιχειρήσεις παγίδευσης και απομάκρυνσης αγριογούρουνων από συνεργεία της Δασικής Υπηρεσίας, σε συνεργασία με κυνηγετικούς συλλόγους και περιβαλλοντικούς φορείς — ωστόσο οι δράσεις αυτές δεν φαίνεται να έχουν επεκταθεί συστηματικά στη Φυλή, παρά τις επανειλημμένες αναφορές.

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 21 Σεπτεμβρίου 2026

Εμφανίσεις: 452

Κηφισός, Αττική Οδός και Προαστιακός συνθέτουν καθημερινά ένα δύσκολο σκηνικό για χιλιάδες κατοίκους που μετακινούνται προς και από την Αθήνα

Για ακόμη μία ημέρα, η μετακίνηση από τη Δυτική Αττική προς την Αθήνα εξελίχθηκε σε δοκιμασία για τους οδηγούς και τους επιβάτες των μέσων μεταφοράς.

Το πρωί της Δευτέρας 21 Σεπτεμβρίου, ο Κηφισός παρουσίασε σημαντικά προβλήματα, κυρίως στο ρεύμα ανόδου, με χαμηλές ταχύτητες από το ύψος του Αιγάλεω μέχρι τη Νέα Ιωνία. Αυξημένη ήταν η κίνηση και στη Λεωφόρο Αθηνών, στο τμήμα από το Χαϊδάρι έως τον Σκαραμαγκά.

Την ίδια ώρα, προβλήματα καταγράφηκαν και στην Αττική Οδό. Σύμφωνα με την κυκλοφοριακή ενημέρωση, στο ρεύμα προς το Αεροδρόμιο οι καθυστερήσεις ξεπερνούσαν τα 30 λεπτά από τον κόμβο Φυλής έως τον κόμβο Κηφισίας.

Η εικόνα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για τους κατοίκους της Φυλής, καθώς η Αττική Οδός αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες σύνδεσης της περιοχής με την υπόλοιπη Αττική. Μία καθυστέρηση στον συγκεκριμένο άξονα μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη την καθημερινή μετακίνηση εργαζομένων, επαγγελματιών και κατοίκων.

Και όταν η οδική μετακίνηση δυσκολεύει, η εναλλακτική λύση του Προαστιακού δεν είναι πάντα απρόσκοπτη.

Το βράδυ της Κυριακής, πυρκαγιά που εκδηλώθηκε κοντά στη σιδηροδρομική γραμμή στον Ασπρόπυργο προκάλεσε διακοπή της κυκλοφορίας στο τμήμα Νέα Πέραμος – Άνω Λιόσια, ενώ διακόπηκε και η ηλεκτροδότηση στο τμήμα Λουτρόπυργος – Άνω Λιόσια. Η αμαξοστοιχία 2301, με 145 επιβάτες, παρέμεινε στη Νέα Πέραμο.

Η κυκλοφορία και η ηλεκτροδότηση αποκαταστάθηκαν αργότερα το ίδιο βράδυ, όμως το περιστατικό προστέθηκε σε μια σειρά προβλημάτων που επηρεάζουν την αξιοπιστία των καθημερινών μετακινήσεων στη Δυτική Αττική.

Για έναν κάτοικο της Φυλής, λοιπόν, η διαδρομή προς την Αθήνα μπορεί να σημαίνει μποτιλιάρισμα στον δρόμο ή καθυστερήσεις στον Προαστιακό.

Και το ερώτημα παραμένει απλό: πόσο ακόμη θα θεωρείται φυσιολογικό να χάνεται καθημερινά τόσος χρόνος για μια διαδρομή που χιλιάδες άνθρωποι κάνουν για να πάνε στη δουλειά τους;

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 16 Σεπτεμβρίου 2026

Εμφανίσεις: 306

Έχουμε συνηθίσει τελευταία να μιλάμε για τη Φυλή μέσα από προβλήματα. Για όσα δεν έγιναν, για όσα καθυστέρησαν, για όσα μας ενοχλούν στην καθημερινότητά μας. Και δεν είναι λίγα.

Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές ανοίγεις την επικαιρότητα του Δήμου και στο τέλος λες: «Μα γίνεται να μην αλλάζει τίποτα;»

Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, μαυρίζει η ψυχή μας.

Όμως η Φυλή δεν είναι μόνο οι δρόμοι, τα σκουπίδια, οι λακκούβες, τα προβλήματα, οι αντιπαραθέσεις και οι ανακοινώσεις. Είναι και οι άνθρωποί της.

Είναι ο γείτονας που θα ανοίξει την πόρτα όταν χρειαστείς κάτι. Είναι ο άνθρωπος που θα προσφέρει χωρίς να το διαφημίσει. Είναι οι γονείς που τρέχουν καθημερινά για τα παιδιά τους. Είναι οι εκπαιδευτικοί που προσπαθούν. Είναι οι σύλλογοι, οι αθλητές, οι εθελοντές, οι άνθρωποι που οργανώνουν μια εκδήλωση, καθαρίζουν έναν χώρο, βοηθούν έναν συμπολίτη τους.

Και είναι όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που συνήθως δεν γίνονται είδηση.

Ίσως, λοιπόν, να χρειάζεται να τα βλέπουμε κι αυτά.

Όχι για να κρύψουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Αυτά πρέπει να τα λέμε. Και να τα λέμε καθαρά.

Αλλά παράλληλα, ας θυμόμαστε ότι πίσω από τα προβλήματα υπάρχει μια κοινωνία που συνεχίζει να ζει, να δημιουργεί, να προσπαθεί και να ελπίζει.

Γιατί η καθημερινότητα μπορεί να μας κουράζει.

Η Φυλή όμως δεν είναι μόνο η καθημερινότητά της.

Είναι οι άνθρωποί της. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται, που προσπαθούν και που δεν συμβιβάζονται με το «έτσι είναι τα πράγματα», υπάρχει ελπίδα.

Κι ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό που έχουμε να κρατήσουμε σήμερα:

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να αλλάξουν όλα για να ξαναβρούμε το χαμόγελό μας. Ας αρχίσουμε να βλέπουμε, να αναδεικνύουμε και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον.

Γιατί τα προβλήματα μπορεί να είναι πολλά.

Αλλά δεν θα αφήσουμε να γίνουν περισσότερα από την ελπίδα μας.

Και αυτή την ελπίδα, όσο κι αν σκοτεινιάζουν οι μέρες, δεν έχουμε κανέναν λόγο να την παραδώσουμε.